-:- JuNe -:-

-:- แต่ละวันเวลามันช่างเดินเร็วเหลือเกิน -:-

Thu, 26 Jun 2008 13:10:59 GMT

แป๊บเดียวจะหมดเดือน 6 แล้ว เวลาเดินเร็วมากๆ เหอะๆๆ ไม่ชอบเลย แต่ละวันผ่านไปอย่างเร็ว งานก็แทบจะทับหัวตาย

เฮ้ออออออออออ .... อยากไปเที่ยว มึนๆ เครียด เบื่อๆๆๆๆๆ หัวจะระเบิด และอ้วกออกมาเป็น BN BN BN T_T'

ปล. ตอนนี้มีความสุขกับการทำ Postcard ให้บริษัททัวร์ของพี่หนิ่งที่กำลังจะเปิด แม้งานจะโดนแก้หลายครั้ง และเงินที่ได้ถึงแม้ไม่มากมาย แต่มันก็เป็นความสุขเล็กๆ ขอบคุณพี่หนิ่งสำหรับโอกาสที่ให้จูนนะคะ

หมายเหตุ BN คือ Billing Notification จะเกี่ยวกับเรื่องเงินๆ ทองๆ ของลูกค้าโทรศัพท์ทรู

ย่างเข้าเดือนหก ฝนก็ตกพร่ำๆ

Thu, 12 Jun 2008 04:19:34 GMT

กลับมาเขียน space อีกครั้งหลังจากหายไปนาน หายไปกะช่วงเวลาทั้งดีๆ และห่วยๆ มีหลายๆ ที่อยากเล่า แต่เยอะจัด ระบายไม่หมด เย้ๆๆๆๆๆๆๆ แก่ขึ้นมาอีกปี กะวันเกิดที่ผ่านมา มีความสุขมากมาย สุขกะคนที่เรารักและรักเรา ขอบคุณของขวัญ sms และคำพูดดีๆ จากทุกๆ คนนะจ้า รักทุกคนเลยยยยยยยยย

เย้ๆๆๆ วันอาทิตย์นี้ก็ได้เจอเพื่อนๆ แก้งค์เสเพลอีกแล้ว นนนี่สละโสด ก่อนจะกลับไปอังกฤษ งานนี้เพื่อนๆก็ได้ไปลันล้า ถ่ายรูปกันอีกแล้ว

.. ความสุขนั้นหาง่าย เพียงเรามองผ่านจากสายตาที่มีสุขเท่านั้น...

คนเรานี่ก็แปลก แก้งค์มิจฉาชีพ 31 บาท โดนเต็มๆๆ

Tue, 15 Jan 2008 14:20:20 GMT

ตามไปที่กระทู้นี้เลย โพสไว้ใน pantip => http://www.pantip.com/cafe/blueplanet/topic/E6235911/E6235911.html#13

อยากเข้ามาเตือนเพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ ในคลับ เกี่ยวกับแก้งค์มิจฉาชีพ 31 บาท โดนมากับตัวเอง เมื่อคืนวันศุกร์ที่ผ่านมา หลังจากไปมาบุญครอง และนั่งรถไฟฟ้ากลับกะ จุงโกะจัง แล้วแยกลงก่อนที่อนุสาวรีย์ชัย แต่น้องจุงนั่งไปลงอารีย์ ตอนนั้นประมาณ 3 ทุ่มคะ

เหตุการณ์ที่โดน ขอก๊อปจากที่ไปแสดงความคิดเห็นไว้เลยนะคะ

ความคิดเห็นที่ 33

T_T' โดนเหมือนกัน เมื่อวันศุกร์ที่ผ่านมาเลย ที่อนุสาวรีย์ ตรงสะพานลอยข้ามจากเซ็นเตอร์วัน มาแฟชั่นมอ

เหตุการณ์เหมือนกันเลย ประมาณ 3 ทุ่ม เดินอยู่บนสะพานลอย แล้วมีผู้ชาย อายุน่าจะประมาณ 25 เหมือ่นอย่างที่คุณวาบอก ตัวขาวๆ มือนึงถือหนังสือการ์ตูน แต่งตัวดี ใส่นาฬิกาข้อมือด้วย เดินมาสะกิด แล้วบอกว่า

"คุณครับๆ ผมลืมกระเป๋าตังค์ไว้ที่ตู้โทรศัพท์ ไม่มีตังค์กลับบ้าน ขอมาหลายคนแล้ว แต่ไม่ได้เลย"

ก็เลยถามกลับไปว่า เท่าไหร่คะ เค้าก็ตอบว่า

"ประมาณ 31 บาทครับ"

ก็เลยล้วงกระเป๋า กำตังค์ขึ้นมา มีแบงค์ 20 แล้วก็เศษตังค์ ให้ไป

ด้วยความที่กลัวเค้าจะไม่มีค่ารถกลับบ้านจริงๆ ก็ถามกลับไปอีกว่า

"นับดู ๆ รู้สึกว่าจะไม่ถึง 31 บาท" แล้วเราก็พยายามล้วงหาเศษตังคือีก ก็ได้มาอีก 20 บาท ก็ให้ไปอีก รวมแล้วน่าจะ 50 กว่าบาทเห็นจะได้

เค้าก็ขอบคุณๆๆๆ ใหญ่เลย

กลับบ้านวันนั้นรู้สึกดี แต่ในใจคิดว่า โดนหลอกหรือป่าว ทำไมเค้าไม่มีมือถือเหรอ ทำไมไม่โทรกลับบ้าน หรือ ทำไมไม่นั่งแท็กซี่กลับบ้านก่อน แล้วค่อยไปเอาตังค์ที่บ้าน แต่ก็ไม่อยากคิดมาก ก็เออ ช่างมัน สบายใจ ให้ไปแล้วเค้าจะเอาไปทำอะไรมัีนก็เรื่องของเค้า

พอวันนี้มาเลยกระทู้นี้ " • • คุณครับ ผมลืมกระเป๋าตังค์ไว้ที่ตู้โทรศัพท์ • • "

รีบคลิกเข้ามา อ่านแล้วอึ้ง เหอะๆๆๆ จะมีอีกกี่คนที่โดนแบบนี้ เค้าคนนี้ได้เงินไปเท่าไหร่แล้ว ...

ไม่ได้คิดอะไรจนมาเห็นกระทู้นี้ บอกคำเดียว ว่า อึ้งๆๆๆ เหอะๆๆ

ทะเล ท้องฟ้า สายลม แสงแดด

Wed, 09 Jan 2008 09:55:49 GMT

อ.หาดใหญ่ จ.ตรัง มีที่มาดังนี้จ้า ==> ขออนุญาต copy เรื่องราวที่นิเขียนมาลงนะ อิอิ.. http://tsunisa.spaces.live.com/blog/cns!3A55A5D573E40D3E!1033.entry#post

อ๊า ~ ~

อยากไปทะเลอ่ะ >_<

ล่าสุด มีเพื่อนส่ง ส.ค.ส. มาให้

บอกว่าส่งมาตั้งแต่ก่อนปีใหม่นู่นแน่ะ

เราก้อรอ ร๊อ รอ นะ ว่าจะถึงมือเมื่อไหร่ (เพื่อนแอบบอกว่า นิต้องชอบแน่เล้ยยย) อยากเห็นจางงง ~ ~

จนกระทั่งวันที่ 7 ที่ผ่านมา ก็ได้รับซักกะที โฮะๆๆ

ชอบมั่กมากกกก เห็นแล้วอยากไปดำน้ำกันเรยทีเดียว >_<

แล้วก็เลยถึงบางอ้อ ว่าทำไมถึงได้รับช้ามากกกก

ปรากฏแว่...

คุณเพื่อนที่น่ารัก จ่าหน้าซองได้แซ่บมั่กฮ้า

ส่งมาถึงเพื่อน ที่อยู่หาดใหญ่ นะฮ้า แต่แว่ .. ลง จ.ตรัง ซะงั้น!

ป๊าดดด!! คุณลุงไปรษณีย์ มาส่งถูกที่ก้อนับว่าบุญแร้ววว~ ~

ที่ช้าเนี่ย สงกะสัยไปวนอยู่ที่ตรังแน่ๆเลย 5555

พอหาไม่เจอ ก็เรยซัดยาวมาหาดใหญ่

ให้มันได้งี้จิ เพื่อนเรา 5555

ขอบใจนะจ๊าจูนนน

http://juneney.bloggang.com/

Last Chirstmas

Fri, 21 Dec 2007 09:13:57 GMT

" Last Christmas " กับ Christmas ทีี่่ผ่านมา อืมมมมมมมมมม

Last Christmas
I gave you my heart
But the very next day, you gave it away
This year
To save me from tears
I'll give it to someone special

Once bitten and twice shy
I keep my distance
But you still catch my eye
Tell me baby
Do you recognize me?
Well
It's been a year
It doesn't surprise me
(whispered) Merry Christmas,
I wrapped it up and sent it
With a note saying "I love you"
and meant it
Now I know what a fool I've been
But if you kissed me now
I know you'd fool me again

[chorus]

A crowded room
Friends with tired eyes
I'm hiding from you
And your soul of ice
Oh my I thought you were
Someone to rely on
Me?
I guess I was a shoulder to cry on
A friend to discover with a fire in her heart
A girl under cover but you tore me apart
You tore me apart, ooo-ooo
Now I've found a real love you'll never fool me again

[chorus]

A friend to discover with a fire in her heart
A girl under cover but you tore me apart
[Spoken] Maybe next year,
I'll give it to someone
I'll give it to someone special.

เพื่อนแก้งค์เสเพลจะแต่งงานแล้ววววววววว

Thu, 20 Dec 2007 12:16:00 GMT

อิอิ..เปิดเพลงประกอบเรื่องราวก่อนก็ได้นะ

อาทิตย์นี้ได้ยินเรื่องดีๆ หลายเรื่อง เริ่มจากกิมก่อนเลย แอบคุยเมล์กันและชวนไปถายรูปเล่น โหะๆๆๆ ก็เลยแซวไปเลยว่าจะแต่งงานเหรอ เป็นไปดังคาด กิมจะแต่งเดือนมีนา ก็เลยเซ็ทช่วงอาทิตยืนั้นไว้เลย งดเที่ยวต่างจังหวัด จนอีก 2-3 วัน พี่ผึ้งโทรมาบอกว่าพี่จอยแต่งงานเดือนมีนาอีก ถามไปถามมาดันเป็นวันเดียวกัน แต่คนละโรงแรม กร๊ากๆๆๆๆๆๆๆๆ งานนี้เพื่อนๆ ในกลุ่มเสเพลต้องเดินสายไปงานแต่งซะแล้ว คงสนุกน่าดู แต่ก็ประหยัดชุดดี อิอิ.. ชุดเดียวได้ 2 งาน

จนวันนี้เจ๊ออยเมล์ประกาศบอกเพื่อนๆ ฮ่าๆๆ เจ๊ออย ก็แต่ง เดือนกุมภา แล้วก็ภัก อีกคนด้วย

สรุป เปิดมาต้นปี เพื่อนๆ ตั้งกัน 4 คู่ สงสัยปีหน้านี่ทยอยกันแต่งไปหมดแน่ๆเลย กร๊ากๆๆๆๆๆๆๆ
- คู่กิม กะแบงค์นี่ น่ารักมากๆๆ ครบกันมาตั้งแต่เรียนป.ตรี ที่ธรรมศาสตร์ จนมาป.โท ธรรมศาสตร์อีก อึดมากๆๆ กี่ปีหว่า 9-10 ปีน่าจะได้
- คู่พี่จอย กะเอก นี่พบรักกันตอนเรียนโท ที่ธรรมศาตร์ ฮ่าๆๆ ทำงานกลุ่มเดียวกันจนเป็นแฟนกัน (สงสัยจีบกันตอนไประยองแน่ๆ เลย รู้นาาาาาาาาาา จำได้)
- คู่ออยกะพี่คุ้ง นี่ รู้สึกเป็นแฟนกันตั้งแต่เจ๊ออย ทำงานอยู่ CDG
- คู่ภัก กะ พี่หิน ก็รู้สึกว่าเป็นพี่ที่ทำงาน

สุดท้ายก็ขอให้เพื่อนสุดท้าย Happy in love นะจ้า แล้วเราเจอกันที่งาน ฮ่าๆๆๆ คงสนุกสนาน ยังกะงานเลี้ยงรุ่นเหมือนเคย รักและคิดถึงเพื่อนทุกคนเลยยยยยยยยยยยยย จุ๊บๆๆ

Lesson-บทเรียน

Mon, 17 Dec 2007 11:51:30 GMT

ชอบๆๆๆ ความหมายดีๆ เนื้อหาดีๆๆ ฟังแล้วมีกำลังใจดี ให้นู๋จุงนะ สู้ๆๆ ชีวิตต้องดำเนินต่อไป อย่าเก็บเอาคำพูดคนอื่นมาทำให้เราหมดกำลังใจนะ ตอนนี้คิดแค่เรื่องเดียวเลย รีบทำเล่มให้เสร็จนะว่าที่ มหาบัณฑิตใหม่ ไว้พุธนี้เราไปตบกัน ฮ่าๆๆ พี่เล่นคู่จุงเอง ไปตบเจ้าใหญ่กัน

:::::::::: :::::::::: :::::::::: ::::::::::

เพลง Lesson บทเรียน
BOYdPOD บอยด์ ป๊อด
บอย โกสิยพงษ์ & ป๊อด ModernDog (ธนชัย อุชชิน)

เนื้อเพลง : Lesson บทเรียน
เมื่อความคาดหวังของเรานั้นพังทลาย
เมื่อความเสียใจเกิดจากการพบความจริง
ทั้งที่เราได้ทุ่มเททำจนหมดทุกสิ่ง

เมื่อใจที่ครั้งหนึ่งนั้นเคยยังมีแรง
กลับดูเหือดแห้งจนไม่เหลืออะไร
เมื่อฟางเส้นสุดท้ายกำลังจะขาดหายไป

ในเวลานั้นเรากำลังจะได้พบ บทเรียนสำคัญแค่ไหนรู้ไหม

บทเรียนนี้ไม่มีสอน ต้องผ่านพ้นความทุกข์ร้อน เท่านั้นถึงเข้าใจได้
จะต้องเสียใจอีกครั้ง แต่ก็คุ้มเมื่อแลกกัน เพราะว่าหาเรียนไม่ได้จากที่ไหน
บทเรียนที่ทำให้ใจของเรารับรู้ ว่าไม่มีอะไรคงอยู่เสมอไป
เป็นบทเรียนชีวิตที่แสนจะยิ่งใหญ่ เมื่อใจของเรานั้นยอมรับมัน

ความพยายามนั้นกลายเป็นสิ่งที่ผิด
เมื่อความตั้งใจไม่มีค่าอะไร
เหมือนทางที่เดินมาตลอด คือทางที่เลือกพลาดไป

ในช่วงเวลานั้นเรากำลังจะได้พบ บทเรียนสำคัญแค่ไหนรู้ไหม

บทเรียนนี้ไม่มีสอน ต้องผ่านพ้นความทุกข์ร้อน เท่านั้นถึงเข้าใจได้
จะต้องเสียใ่จอีกครั้ง แต่ก็คุ้มเมื่อเทียบกัน เพราะว่าหาเรียนไม่ได้จากที่ไหน
บทเรียนที่ทำให้ใจของเรารับรู้ ว่าไม่มีอะไรคงอยู่เสมอไป
เป็นบทเรียนชีวิตที่แสนจะยิ่งใหญ่ เมื่อใจของเรานั้นยอมรับมัน

บทเรียนที่ทำให้ใจของเรารับรู้ ว่าไม่มีอะไรคงอยู่เสมอไป
เป็นบทเรียนชีวิตที่แสนจะยิ่งใหญ่ เมื่อใจของเรานั้นยอมรับมัน

ความผิดหวังจึงจะเปลี่ยนเป็นพลังได้ เมื่อใจของเรานั้นยอมรับมัน

:::::::::: :::::::::: :::::::::: ::::::::::

15-05-2007 กลับมาอีกครั้ง

Tue, 15 May 2007 12:24:55 GMT

จากการที่ไปทำบุญเมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมาที่มูลนิธิสงเคราะห์เด็กพิการทางสมองและทางปัญญา

ทำให้คิดอะไรได้มากมาย มากจริงๆ จนทำให้รู้สึกว่า เรามีโอกาสมากกว่าคนอื่นเยอะจริงๆ

อย่ามานั่งทุกข์ใจอยู่เลย วันนี้เข้ามาเขียนสเปซ เพราะว่าอยากบอกเพื่อนรักคนนึงว่า

อยากเห็นเค้าร่าเริงเหมือนเดิม ไม่อยากให้เค้าต้องมาทุกข์หรือคิดมาก ทำวันนี้ทำชีวิตให้สดใส

ทำตามที่ใจต้องการ และเพื่อนคนนี้ก็ไม่ได้หายไปไหน ยังอยู่ข้างๆ เสมอ

ช่วงนี้อยู่กับตัวเองบ่อย แม้เหงา แต่มันก็ทำให้ได้คิด ได้ทำอะไรหลายๆ อย่างเลยหละ ทุกข์บางสุขบาง แต่มันก็ดีนะ

เอามาจากใน multiply ของจูนมาแปะให้อ่าน เป็นอันที่แอม (เพื่อนที่ธรรมศาสตร์) คอมเม้นท์มา

delete reply

ammmtt8 wrote on May 14

เมื่อไหร่ที่เรารู้สึกว่าคนบางคนไม่เห็นคุณค่าในตัวเรา ขอให้นึกถึงเด็กเหล่านี้ไว้ว่า เรามีคุณค่าสำหรับเด็กเหล่านี้อีกกว่าร้อยคน

02-04-2007 เมษาแล้วววววว

Mon, 02 Apr 2007 11:53:47 GMT

วันจันทร์แรกของเดือนเมษา รู้สึกว่าชีวิตวุ่นวายเหลือเกิน เหนื่อย งานเยอะ แสบตาไปหมดแล้ว เฮ้อออออออออออ... วันนี้กว่าจะตั้งสติเริ่มทำงานได้ก็เสียเวลาไปหลายชั่วโมงเหมือนกัน พอมา list งานดู โหหหหหหหหหหหหหห ทำไมมันเยอะอย่างนี้เนี๊ยะ T_T' อย่างนี้ทุกทีเลย พอใกล้วันหยุดยาวๆ หรือใกล้จะไปเที่ยว ต้องเป็นแบบนี้ทุกทีเลย แต่ไม่เป็นไรสู้อยู่แล้ว เหมือนอย่างที่บอกกับหญิงว่าทำงานให้เต็มที่ เวลาจะไปเที่ยวจะได้เที่ยวอย่างมีความสุข

อารมณ์คิดถึงบ้านเกิดขึ้นมาอีกแล้ว ว่าแล้วก็อยากกลับบ้านขึ้นมาทันที เพื่อนรักที่ตรัง โทรมาถามเรื่องสงกรานต์ เลยทำให้คิดถึงขึ้นมาทันที แง้ๆๆ อยากเจออ่ะ กลับบ้านทีแทบลืมไปเลยว่าทำงานแล้ว อยู่บ้านไม่ต้องคิดอะไรให้ปวดหัว วันนึงๆ ก็ช่วยป๊าม๊าขายของ แล้วก็เพื่อนมารับไปเที่ยว ดีจัง ฮาๆ.. คิดถึงพวกเพื่อนหัวเกรียนอ่ะ (อันนี้เป็นศัพท์ของหญิง)

30-03-2007 Birthday Joop-Saplay Gang

Fri, 30 Mar 2007 10:03:01 GMT

Happy birthday Joop-Saplay Gang

เมื่อวานนี้เพื่อนๆ นัดเลี้ยงวันเกิดจุ๊บกันที่ SFมาบุญครองงานนี้ก็เหมาห้องเหมือนเดิม แต่คนที่อยากจะร้องเกะหนะสิ ดันติดงานด่วน งานนี้เลยไม่มีเอ๋มาแย่งไมค์เลย งานหน้าห้ามพลาดนะ เพราะชั้นไม่ได้เจอแกนานมากแล้ว ส่วนกิมก็มาไม่ได้ เพราะต้องไปญี่ปุ่น ,เชอร์รี่ก็ติดงาน ตอนแรกบอกตามมาแต่ไม่มาเดี๋ยวเหอะจะให้เอกจัดการ ส่วนนนท์ก็อยู่อังกฤษ เลยไม่ไม่ได้แน่นอน แต่น้องนกนี่สิ ไม่มาเพราะรถเสีย อย่างงี้จะให้ใครจัดการดีหว่า แต่ถึงมากันไม่ครบแต่ก็ยังสนุกสนานกันเหมือนเดิม งานนี้คุณแม่หนูมาด้วย ตอนนี้พี่หนูท้องได้ 5 เดือนแล้ว เป็นลูกสาว ชื่อว่าน้องเน เน่ เพื่อนๆ ที่มาอ่านอย่าลืมไปเยี่ยมกันนะจ๊ะ พี่หนูมีกำหนดคลอดวันที่ 24 ก.ค. 50 นี้ ลันล้าาาป้ากิม ป้าผึ้งป้าแป๋ว ป้าจุ๊บ ลุงเอก และพี่จูนจะไปเยี่ยมนะ ฮาๆๆ

งานนี้คุณชายนุ๊กมาอย่างโจรเลย หนวดก็ไม่โกน น้ำก็ไม่รู้ว่าอาบมาหรือเปล่า ส่วนเหมียวก็มาถึงคนแรกอีกตามเคยแล้วก็ทำหน้าที่โทรจิกเพื่อนๆ ก่อนไปโยนโบร้องเกะ พวกเราก็ไปกินฟูจิกัน อร่อย เมาท์แตกเลย (ด้วยความที่เก็บกดมาจากออฟฟิต ก็เลยต้องมาระบายกะเพื่อนๆ) งานนี้เค้กอร่อยมากกกกกกกกกกก เป็นเค้กไอศกรีมของ swensen อร่อยยยย เสียดายแทนกิมจริง เลย

วันนี้ลาพักร้อน ก็เลยมาอัพรูปให้เพื่อนๆ ดูกันดีกว่า เดี๋ยวรอดู blog ของเอกอีกคนละกัน ไม่รู้ว่าจะอัพเมื่อไหร่ (ดองไว้หลายเรื่องมาก)

เพื่อนๆจ๋า พรุ่งนี้ชั้นย้ายเข้าไปอยู่บ้านใหม่แล้วนะ ไว้อย่าลืมไปเที่ยวนะ แต่อย่างแรกจะต้องไปบ้านกิมก่อน เออ.. ลืมอัพเดตอีกเรื่อง แป๋วซื้อคอนโดตรงศูนย์วัฒนธรรมแล้วนะ จะย้ายเข้าไปอยู่เดือนหน้า (เหอะๆๆ งานนี้ถูกใจเพื่อนๆ หลายคนเลย ลันล้า)

29-03-2007 เย้ๆๆๆ ลาพักร้อน

Thu, 29 Mar 2007 08:38:24 GMT

วันนี้ไม่ค่อยง่วงนอนเหมือนทุกๆ วันที่ผ่านมา หรือเป็นเพราะว่าเย็นนี้จะได้เจอเพื่อนๆ แก้งค์เสเพล (หุหุ.. วันนี้มีนัดเลี้ยงวันเกิดจุ๊บกัน ที่ SF) แต่มันผ่านวันเกิดมาหลายวันมากๆ แล้ว และวันนี้คงจะได้เจอเพื่อนๆ หลายคน พี่หนูก็มา (ตอนนี้เป็นคุณแม่แล้ว) กิม อาจจะแวะมาแต่คงต้องรีบกลับก่อน เพราะพรุ่งนี้กิมไปญี่ปุ่นกะโบและ แบงค์ แล้วก็เพื่อนๆ คนอื่นๆ อีกเยอะแยะ ดีใจๆๆๆๆ ไม่ได้เจอนานแล้ว เหอะๆๆ แล้วที่สำคัญพรุ่งนี้ลาพักร้อน จะนอนๆๆๆๆ ให้อิ่มเลย คอยดูนะ

.............................................................................................................................................................................................................

>> อันนี้ฝากให้หญิงนะ

วันนี้อยากบอกหญิงว่า อย่าเหงานะ แล้วก็รีบนอนด้วยนะ เป็นห่วงนะจ๊ะ มีอะไรก็โทรมาได้ตลอดนะ เรื่องงานก็ทำให้ดีที่สุดก็แล้วกันนะ ส่วนเรื่องนั้น ปล่อยวางเถอะเนอะ อย่างที่จุ๊บบอกไง "อย่าทำร้ายตัวเอง..นะ" หญิงมีเพื่อนที่น่ารักอย่าง โอ๋ นา แล้วก็จูนนะ อิอิ.. น่ารักใช่มั๊ยหละ แล้วก็ขอบคุณมากมายสำหรับ เพลงใหม่ในสเปซจูนนะ ชอบๆๆ

.... มาเขียนเพิ่มอีกนิดนึง ไม่รู้จะระบายที่ไหน ลงที่นี่แหละ หญิงฟังจูนระบายไปแล้ว หงุดหงิดๆ มากๆ คนอะไรเห็นแก่ตัวชะมัด ไม่มีความเสียสละเลย ในเมื่ออยากได้นักก็เอาไปเลย เหอะๆๆ ตอนนี้กำลังเล่นสงครามเย็นอยู่ ตอนนี้สงสัยพี่แกคงไม่กล้าคุยกะจูนแล้ว เชอะอย่าหวังเลยว่าชั้นจะทำงานให้ รอไปเหอะ จะทำเป็น last priority เลย ...

27-03-2007 บ่นไปวันๆ ในวันที่อากาศแปลกๆ

Tue, 27 Mar 2007 09:27:16 GMT

วันนี้วันที่ 27 แล้ว อีกไม่กี่วันก็จะหมดเดือนแล้ว โห... เดือนเมษาและ เร็วชะมัด แป๊บเดียวสงกรานต์อีกแล้ว จำได้ว่าปีที่แล้วยังต้องแก้เล่มงานวิจัยอยู่เลย คิดถึงวันนั้นแล้วก็เหนื่อย เอ้ยยยย... ดีใจจัง เรียนจบซักกะที นั่นสิ แล้วหลังจากเรียนจบ ชีวิตเราเปลี่ยนไปบ้างหรือเปล่าหว่า ไม่รู้สิ แต่ที่แน่ๆ คือได้เปลี่ยนงานหลังจากเรียนจบ 2 ที่เลย เมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมาต้องไปจ่ายภาษีย้อนหลังที่มาบุญครองอ่วมเลย เหอะๆๆๆ ทำไมโดนภาษีเยอะอย่างนี้เนี๊ยะ เงินเดือนแต่ละเดือนก็หักเยอะเหลือเกิน ง่ะ .. เสียดายตังค์ (จะบ่นทำไมเนี๊ยะ สงสัยวันนี้ง่วงมาก แต่มันก็ง่วงจริงๆ นะ อากาศก็แปลกๆ น่านอนชะมัด

... ตอนนี้ปวดฟันตุ๊บๆเลย เมื่อวานไปเปลี่ยนลวดกะยางที่ฟันมา ตอนออกจากร้านก็ไม่เจ็บ แต่ตื่นมาเจ็บชะมัดเลย แล้วที่สำคัญเมื่อวานยังโดนหมอด่าอีกว่า

"ทีหลังเคี้ยวอาหารให้เบาๆ นะครับ ครั้งนี้ลวดงอไปเยอะมากเลย"

... เหอะๆ จะไม่ให้งอได้ไงหละก็ไปดำน้ำ ปากคาบ snokel แบบนั้นอ่ะ แต่ดีแล้วที่ไม่บอกหมอไป เพราะครั้งแรกที่ไปแล้วบอกหมอก็โดนด่า ไปเลย ครั้งนี้เลยเงียบๆไว้ดีกว่า ....

25-03-2007 Disney On Ice

Sun, 25 Mar 2007 12:25:28 GMT

Disney On Ice

วันเสาร์ที่ผ่านมาต้องตื่นเช้าเป็นพิเศษ เพราะต้องย้ายของบางส่วนไปบ้านใหม่แล้ว วันนี้เลยไม่ได้ไปตีแบดกะเพื่อนๆ แก้งค์เสเพล วันนี้อากาศก็ร้อนมากเหมือนทุกวันที่ผ่านมา อยากไปหาเพื่อนๆ ที่สนามแบดเหมือนกัน แต่ง่วงมากก ก็เลยนอนตอนบ่ายซะเลย พอช่วงเย็นเจ๊ผึ้งก็โทรมาจากสนามแบด บอกเดี๋ยวจะมารับไปดู Disney On Ice ตอน Finding Nemo ที่อิมแพค อาน่า เมืองทองธานี งานนี้เจ๊ผึ้งก็ได้ตั๋วฟรีมาอีกตามเคย

ครั้งนี้ไปดูกันสามสาว เจ๊ผึ้ง เชอรืรี่ จูน สนุก ดีคะ นั่งรถก็เมาท์กันตลอดทาง บรรยากาศเก่าๆ เริ่มกลับมา หลังจากที่ไม่ได้เมาท์กันหลายวันเมาท์โน่นเมาท์นี่ เมาท์เรื่องเอก ว่างอนที่จูนไปดูหนังกะหญิง ทำให้ทริปล่ม ฮาๆๆ (ก็แกมาว่างตอนที่ชั้นไม่ว่างหนิ ) เมาท์เรื่องคุณชายนุ๊กไม่อาบน้ำ (อันนี้เป็นปกติธรรมดา)

แล้วเราก็ไปถึงเมืองทองธานี ตอน 6 โมงครึ่ง กิจกรรมเด็ดที่พวกเราไม่เคยพลาดก็คือถ่ายรูป ถ่ายกันเองผลัดกันถ่ายแล้วขอให้คนแถวนั้นช่วยถ่ายบ้างก็สนุกดี พอการแสดงเริ่มพวกเราก็เข้าไปข้างใน แล้วที่วิเศษสุดก็คือที่ที่เรานั่งอยู่ตรงกลางพอดีเลย มุมดีมาก อิอิ.. ก็เลยบอกเชอร์รี่ไปว่า ดูก่อนสิว่ามากะใคร ตั๋วของใคร (ก็เจ๊ผึ้งของเราไง) เก๋ามากๆ บรรยากาศในงานจะมีเด็กเยอะมาก น่ารักดีคะ มีของ Disney ขายเต็มเลย

โดยที่พวกเราชอบมากเป็นพิเศษก็คือเจ้าเต่าทะเล น่ารักมากกกกกกกกก แต่แพงชะมัดเลย ส่วนการแสดง ผู้แสดงแสดงดีสื่ออารมณ์ของตัวละครได้อย่างดีเลย จูนชอบเจ้าดอลลี่ แสดงน่ารักดี เวลาเล่น สเก็ตหางก็พลิ้วไปมา น่ารักดี เจ้าปลาหมึกก็น่ารัก แต่ที่ขาดไม่ได้ของการแสดง คือเจ้านีโม ก็น่ารักเหมือนกัน เสียงคนพากษ์น่ารักดี

ช๊อตเด็ดของการแสดงชุดนี้ที่ทำให้เด็กๆที่มาดูส่งเสียงกรี๊ดกร๊าดกันก็คือ เจ้าฉลาม เจ้าปลาวาฬ เจ้าปลากระเบน ทำให้เรายิ้มออกเลยหละ มันเหมือนกับชีวิตจริง ๆเลย คิดถึงหมู่เกาะสุรินทร์ คิดถึงทะเล เราก็คงเป็นเหมือนกับเด็กเหล่านั้นที่ตื่นเต้นกับสิ่งตรงหน้าของโลกอีกโลกนึงใต้ทะเล...

จูนกะเจ๊ผึ้งหน้าดำมาก (กลับจากดำน้ำทีเกาะสรินทร์ทั้งคู่เลย) T_T'

.... ขอบคุณพี่ผึ้งที่พาจูนมาดูการแสดงที่น่ารักแบบนี้นะคะ ขอบคุณเพื่อนๆ ที่อยู่ข้างๆ และไม่เคยหายไปไหนเลยจริงๆ รักจังเลยย จุ๊บๆๆ .....

24-03-2007 จำวันแรกที่เรารู้จักกันได้มั๊ย

Sat, 24 Mar 2007 15:57:54 GMT

"จำวันแรกที่เรารู้จักกันได้มั๊ย" ประโยคนี้เป็นประโยคนึงในหนังเรื่องนานะ แม้เวลาจะผ่านไปนานแค่ไหน แต่ความสัมพันธ์และมิตรภาพของนานะ ยังคงเหมือนเดิม รู้สึกดีมากกับหนังเรื่องนี้ สนุกดี แล้วได้อะไรหลายๆ อย่าง เมื่อวานวันศุกร์ก็เลยนัดกะหญิงไปดูนานะ ภาค 2 กัน ตอนแรกกะจะดูรอบ 18.40 น. แต่ไปไม่ทันเพราะว่างานเยอะจัด เลยได้ดูรอบ 19.40 เลย แหะๆๆ โดนแม่บ่นอีกตามเคย เฮ้อออออออออ.. งอนด้วยอีกต่างหาก

หนังเรื่องนี้มีหลายประโยคที่ประทับใจ จำได้ไม่ค่อยหมด อยากไปดูรอบสองจังเลย แล้วเมื่อไหร่ภาค 3 จะมาก็ไม่รู้ วันนี้ก็เลยจะไปเช่าการ์ตูนมาอ่าน แต่ปรากฏว่าร้านประจำวันปิดไปแล้ว (เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ แง้ๆๆๆ เพิ่งทำบัตรสมาชิกไปเอง) ดูหนังจบก็มารอแท็กซี่หน้าสยาม แต่เราสองคนก็ยัีงโอ้เอ้ เดินดูโน้นนี่ เพิ่งรู้ว่ามีของขายตอนกลางคืนเยอะมาก และแล้วหญิงก็ได้เสื้อสวยๆ มา 1 ตัว แล้วเราก็กลับบ้านกัน วันนี้อยากบอกว่าสนุกและมีคตวามสุขมากมาย อ่าน sms หญิงตอนนั่งแท็กซี่กลับแล้วยิ้มออกเลย อิอิ.. สงสัยจะหายแล้วจริงๆ

"ชั้นคิดเสมอว่าชีวิตคนเราต้องว่ายทวนกระแสน้ำ แต่บางครั้งการที่เราปล่อยตัวเองให้ไหลไปกับกระแสน้ำก็ดีเหมือนกันถ้ามันจะทำให้เราก้าวไปข้างหน้า"

และนี่ก็เป็นอีกนึงประโยค ประทับใจจากนานะ มันจริงอย่างที่ในหนังได้พูดไว้ เราคงต้องปล่อยตัวตามสบาย ปล่อยให้มันเป็นไปตามวิถีของมัน อย่าฝืนทำอะไรที่มันไม่ใช่อีกเลย.. จริงมั๊ย

21-03-2007 หลายสิ่ง...

Wed, 21 Mar 2007 07:09:02 GMT

บางสิ่งในชีวิตของเราที่ขาดหายไป จากไปอย่างไม่มีเหตุผล

ไม่มีการบอกลา ไม่มีคำอธิบาย

แต่ยังมีอีกหลายสิ่งในชีวิตของเราที่ยังคงอยู่

และยังคงไม่จากเราไปไหน

ก็คล้ายกับสิ่งต่างๆ ที่เราบันทีกไว้ในภาพถ่าย

มันยังคงอยู่กับเรา อยู่ที่ว่าเราจะรักษามันไว้ได้นานซักแค่ไหน

****************************************************

สาวๆแก้งค์เสเพล (เสม็ด 24-25 กพ.50)

ถ่ายรูปชุดครุยกับเพื่อนๆเสเพล (ม.ธรรมศาสตร์ ก.ค. 2549)

เพิ่มให้แล้วนะเหมียว(แกอยู่หน้าสุดเลย พอใจม่ะ)

ทริปแรกของเราสองคน

เพื่อนยังไงก็คือเพื่อน คอยอยู่ข้างๆ เราเสมอจริงๆ แม้เจอกันไม่บ่อยแต่เราก็ไม่เคยห่างหายจากกัน

2-3 วันนี้ บางเรื่องที่อาจรู้สึกแย่ แต่ก็มีหลายเรื่องที่ยังรู้สึกดี และรู้สึกดีมากๆ ด้วย จนมันทำให้เราคิดว่า

ยังไงคนที่รัก และยังอยู่ข้างๆ เราก็ยังเป็นคนเดิมๆ ที่เราคุ้นเคยจริง.........

-- เมื่อวานซืน คุยเอ็มกะ เอ๋ (เอ๋ไม่สบายใจนิดหน่อย แต่เราก็คุยกันเสมอ)

-- หลังจากนั้นก็คุยเอ็มกะกิม คิดถึงมากมาย คิดถึงกิม กิมส่งลิงมาให้เต็มเลย 555 จนโดนแม่กิมไล่ไปนอน

-- แล้วแอมก็โทรมาหา คุยเรื่องราวมากมาย ไม่ได้เจอแอมเลยหลังจากรับปริญญา คำสุดท้ายก่อนวาง แอมบอกว่า คิดถึงนะ ..

-- อีกแป๊บนึงไม่ถึงครึ่งชั่วโมงเจ๊ผึ้งก็โทรมา ดีใจจัง เจ๊ไม่เคยทิ้งน้องๆ ไปไหนเลยจริงๆ คอยให้กำลังใจทุกๆคนเสมอ

-- แล้วก็มีสายซ้อนเอก อีก แต่ไม่ได้รับ อิอิ.. รู้ว่าแกคิดถึงชั้นใช่มั๊ยหละ .. เพื่อนกันยังไงก็ยังเป็นเพื่อนกันนั่นแหละ

-- เมื่อวานก็คุยเอ็มกะเหมียว เหมียวบอกว่า พวกเราแปลกๆ ต๊องค์ๆ เลยไปกันได้ 555 น่าภูมิใจนะเนี๊ยะ

-- แล้วยังได้คุยเอ็มกะนุช (เพื่อนรักรู้จักกันมาตั้งแต่ ม. 1 ตอนนี้ไปเรียนต่อด็อกเตอร์อยู่ที่อังกฤษ คุยกันเยอะมาก แล้วเราก็นัดไปเที่ยวกันปีหน้าที่นุชจะกลับมาเมืองไทย

-- เพื่อนรักอีกคนที่รักมากมาย ผ่านอะไรหลายๆอย่างมาด้วยกัน ไปลุยกันมาด้วยกัน ก็คือหญิง สิ่งดีๆ และกำลังใจยามท้อจะได้จากเค้าคนนี้เสมอ (เพื่อนชื่อกิม ที่มธ. อยากเจอหญิงมาก ไว้จะพาเข้ากลุ่มนะ ทุกคนน่ารักหมดเลย จริงๆ ความจริงใจและทุกอย่างได้จากที่นี่จริงๆ)

-- เจ็ดกะสิทธิ์ เป็นเพื่อนกันมา 10 กว่าปี ขอบคุณที่ทำให้สนุกสนานที่สุรินทรื ยังไงแกสองคนก็ยังเป็นเพื่อนที่รักชั้นเสมอเลยจริงๆ หวะ

............................................

เห็นมั๊ยหละว่ามีสิ่งดีๆ อยู่รอบๆ ตัวเราจริงๆ มันคงถึงเวลาที่เราจะเริ่มทำอะไรให้ตัวเอง รักตัวเอง และเก็บรักษาคนเหล่านี้ให้อยู่กับเราตลอดไป

รักทุกคน คิดถึงด้วย เฮ้ออออออออออ...

19-03-2007 ฟ้าหลังฝน

Mon, 19 Mar 2007 07:26:53 GMT

บรรยากาศใน กทม. ในเช้าวันจันทร์ ต่างจากทุกๆ วันที่ผ่านมา ตื่นมาฝนตก อากาศดีไม่ร้อนเหมือนเมื่อวาน แถมยังมาถึงที่ทำงานเช้าอีกต่างหาก แต่วันนี้ปวดหัว เป็นมาตั้งแต่เมื่อวานแล้ว สงสัยเพราะนอนตอนเย็น กินข้าวก็ไม่ลง สงสัยจะผอม 555 พูดถึงฟ้าหลังฝน อาจฟังดูแล้วเหมือนจะดี มีความสุข ไม่รู้สิ ช่วงนี้ชีวิตวุ่นวาย มีอะไรเข้ามาเยอะ รู้สึกว่าไม่ค่อยมีเวลาได้คิด หรือได้อยู่กับตัวเองเลย เฮ้อออออออ.. เหมือนจะเหนื่อยแหะ

เมื่อวานโดนแม่บ่น และก็บ่นมากเป็นพิเศษ บ่นเยอะกว่าทุกครั้ง ชนิดแบบว่าโทรมาบ่น 2 รอบเลย (อิอิ.. หญิงตกใจป่าว จูนยังตกใจเลยตอนแม่โทรมา) เฮ้อออออออออออออออ... อะไรกันเนี๊ยะ แต่เค้าบ่นแป๊บเดียวก็หาย ช่วงนี้ชีวิตก็มีความสุขดี เลือกที่จะรับเอาความสุขเข้ามาหาตัวเอง ไม่เลือกที่จะทุกข์แล้ว

... บอกแล้วไงว่าฟ้าหลังฝน สดใสเสมอ แค่เชื่อในสิ่งที่ตัวเองทำก็เพียงพอแล้ว ....

16-03-2007 เพื่อนรัก

Fri, 16 Mar 2007 17:03:24 GMT

วันนี้เกือบจะหายบ้าแล้ว เลิกงานก็ไปดูหนังกะหญิง เรื่อง แมงมุมเพื่อนรัก น่ารักดี ทำให้่รู้ว่าเพื่อนดีๆ ไม่ได้หาได้ง่ายๆจริงๆ วันนี้ทำดีกับเค้าไว้ ก่อนที่จะไม่มีโอกาส ดูแล้วคิดถึงเพื่อน คิดถึงจริงๆ ไม่รู้สิ บอกไม่ถูก อารมณืแบบนั้นจริงๆ ต้องไปดูเอง เพลงก็เพลงอีกตามเคย

.. ขอบคุณเพื่อนเสเพล และเพื่อนๆ เก่า ที่ไม่เคยหายไปจากไหนเลยจริงๆ คิดถึงง่ะ ..

.. พรุ่งนี้ไปวัดพระแก้ว กับ หญิง และย้ง เพื่อนชาวเกาหลี ถึงแม้ต่างเชื้อชาติ แต่เราก็ได้รับมิตรภาพดีๆจากเค้า

....So we said goodbye with warm Hug and...sadness in our Heart...

We will gonna miss you YonG.... Hope see YoU next year at Koh Surin

14-03-2007 หมู่เกาะสุรินทร์ครั้งที่ 2

Wed, 14 Mar 2007 04:39:20 GMT

หมู่เกาะสุรินทร์ครั้งที่ 2

วันที่ 8-11 มีนาคม 2550

วันนี้ตื่นเช้าเป็นพิเศษ แบกเป้ใบโตไปทำงาน พร้อมกับหัวใจอันพองโตด้วย งานที่เยอะและติดพันมาเป็นอาทิตย์จะต้องเครียล์ให้จบลงในวันนี้ ไม่งั้นทริปแรกของจูนกับหญิงต้องล่มสลายแน่ๆ วันนี้เราสองคนก็งานเยอะด้วยกันทั้งคู่ งานเสร็จปุ๊บรีบเปลี่ยนชุดออกจากออฟฟิตมุ่งหน้าสู่สายใต้ในทันที และหญิงก็ไปถึงก่อน หญิงนั่งมอไซค์รับจ้างไป 200 บาท ส่วนของจูนนั่งแท็กซี่ขึ้นทางด่วนตรงพระรามเก้าไปลงตรงยมราช แล้วตรงไปสายใต้ ก็ 200 บาทเหมือนกัน ไปแบบเฉียดฉิวมากกก เกือบจะโดนพนักงานรถประนาม เหอะๆๆ..

พอขึ้นรถยิ้มก็หันมายิ้มกันสองคน ว๊าวววว... เราจะได้ไปเที่ยวกันแล้ว หมู่เกาะสุรินทร์ลอยอยู่ตรงหน้าแล้ว รถออกเกือบๆ ทุ่มกว่า เราสองคนก็นั่งคุยกันจนหนังจบก็ประมาณ 2-3 ชม. (คนอื่นคงสงสัยกันว่าไอ้สองคนนี้มันไม่ได้เจอกันมานานมากแน่ๆ) พอเริ่มนอนไปได้ซัก ชั่วโมงนึงก็ถึงสวนอาหารคุณสาหร่าย จ.ชุมพร ตีประมาณตี 1 อารายกันเนี๊ยะ เพิ่งจะเริ่มนอนเอง แล้วเราก็ไปกินข้าวกันตอนตี 1 (หิวทั้งคู่เลย เพราะเมื่อตอนเย็นไม่ได้กินอะไรกันเลย) กินข้าวเสร็จก็ต่อด้วยซาลาเปาทับหลี แล้วก็ขึ้นรถเมาท์กันต่อถึงประมาณตี 3 แล้วก็หลับต่อ แป๊บเดี๋ยวตีสี่ครึ่ง บนรถทัวร์ก็เปิดไฟพร้อมกับเสียง "ถึงคุระบุรีแล้วครับ" ง่ะ เพิ่งจะได้นอนไปแป๊บเดียวเอง พอลงรถ เราก็ไปที่ บ ซาบีน่า กินกาแฟ โน่นนี่ อีกแป๊บเค้าก็พาเราไปส่งที่ท่าเรือคุระบุรี เราก็ไปเช่าชูชีพ สน๊อกเกิล แล้วก็ติดต่ออุทยานเรื่องพักบนเกาะ หลังจากนั้นก็เล่นเล่นแถวนั้น แล้วก็กินโจ๊กกะปาท่องโก๊กัน แล้วก็ซื้อไก่ทอดกะข้าวเหนียวเพื่อเป็นอาหารเที่ยงของเราด้วย

รูปนี้ถ่ายที่ท่าเรือ รอเวลา 9 โมง

ถ่ายเรือข้างๆ สวยดี

วิวนี้ก็สวย อยู่ใกล้ๆ ท่าเรือเลย

จูนกะหญิง

เกือบๆ 9 โมงเราก็มารอเรือกัน ถ่ายรูปเยอะแยะ สนุกสนานจัง แล้วเรือก็มุ่งหน้าสู่อุทยานแห่งชาติหมู่เกาะสุรินทร์ เราสองคนก็ไม่หลับ นั่งคุย มองฟ้า ถ่ายรูป ร้องเพลง มีความสุขจัง ที่สำคัญทริปนี้รูปถ่ายเยอะดี สนุกมากๆ มีทั้งเพื่อนชาวเกาหลี และเพื่อนมอ. ที่ไม่ได้เจอกันมานานก็ยังมาเจอกันได้อีก น่าประทับใจหลายๆ อย่าง จูนกับหญิงก็เลยโชคดีได้รูปสวยๆ ไปด้วยเลย ประมาณเกือบเที่ยงก็ถึงหมู่เกาะสุรินทรื เราสองคน และเพื่อนชาวเกาหลี และเพื่อนสมัยมหาลัย ก็เลยตกลงพร้อมใจกันนอนหาดไม้งาม เลยกลายเป็นมากันกลุ่มใหญ่โตเลย ที่สำคัญพอถึงเกาะก็รู้จักเพื่อนเกาะหลีเพิ่มขึ้นอีก และก็น้องคนไทยอีกคนที่ชื่อหญิง เหมือนกัน ฮาๆๆ กลายเป็นว่ามากันเป็น 10 เลย นี่มั้งคงเป็นสิ่งดีๆ ที่ได้จากการเดินทาง

ย้ง+จูน+หญิง

มาถึงปุ๊บก็ติดต่อเรื่องเต้นท์ ก็ไปกันทั้งหมด พวกเราเลยอยู่เต้นท์ติดกันหมดเลย ดีๆๆ หนุกหนานดี (แต่แทนที่จะปิ้งขนมปังแค่ 4 แผ่น สำหรับ 2 คน กลับต้องปิ้ง 1 ปอนด์ ฮาๆๆ ก็ดีไปอีกแบบ ไม่เหงาดี ไม่เหงาจนเราสองคนไม่มีเวลาไปแหกปากร้องเพลงเลย) มื้อเที่ยงเราก็กินข้าวเหนียวไก่กัน เพื่อจะได้มีแรงไปดำน้ำรอบบ่าย

สภาพหลังจากดำมามาแล้ว

บ่ายนี้ไปทริปแรกของเราไปดำน้ำที่อ่าวสต๊อก , อ่าวจาก เจอใครบางคนด้วย แต่เราสองคนไม่แน่ใจ เพราะเห็นแว๊บๆ ตอนเราอยู่ในน้ำ เฮ้ออออออออออ... เรื่องบางเรื่องมันยากที่จะเข้าใจและเดาใจได้จริงๆ ว่าเพราะอะไร วันนี้ดำน้ำเสร็จก็อาบน้ำ เดินเล่น ถ่ายรูป แล้วก็กินข้าว อร่อยดี เจ้าหน้าที่ยกมาให้กินหลายอย่าง ขอบคุณมากๆ เลยนะ กินข้าวเสร็จเราก็ไปนั่งเมาท์กันที่ชายหาด จะร้องเพลงก็ไม่ได้ร้อง เพราะรู้สึกคนเยอะเหลือเกิน ง่ะ ไม่มีที่และเวลาสำหรับเราสองคนเลย อีกแป๊บเราก็นอน ปรากฏว่าต้องตื่นเพราะเจ้ามดมันมากัดเราซะนี่ เช้าหญิงตั้งปลุก 6 โมง แต่มันไม่ปลุก เพราะเป็นวันเสาร์ ฮาๆๆ เราสองคนเลยตื่น 7 โมงเลย แล้วเราก็ไปปิ้งขนมปัง หลังจากนั้นก็ไปเดินเล่นที่ 200 เมตร มันก็เกิดเหตุกราณ์อันไม่คาดฝันขึ้น เราสองคนเจอ คนคนนึง ที่ไม่คิดว่าจะเจอ ทำเราอึ้งกันไปเลย ไม่รู้เหมือนกันว่าเค้าคิดยังไง แต่จูนกับหญิงก็คิดเหมือนกัน เฮ้่อออออออออออออ......พูดไม่ออก

เปลหน้าเต้นท์ของเรา 3 คน

แล้ววันนี้เราก็ไปดำน้ำรอบเช้ากันที่ ตอรินลา, อ่าวผักกาด สำหรับรอบเช้าจูนชอบตอรินลา ชอบๆๆ น้ำใสดี พอหมดรอบเช้าก็ทานข้าวกลางวันกัน หลังจากนั้นก็ไปดำรอบบ่ายต่อที่อ่าวสุเทพ,อ่าวมังกร,หาดไม้งาม วันนี้โดนแตนทะเลที่สุเทพกัดตรึมเลย แสบชะมัด แต่ก็สนุกดี เสร็จประมาณ 4 โมงเย็นก็มาเล่นน้ำต่อกันที่หน้าหาด หลังจากนั้นก็ไปอาบน้ำกัน คนอื่นๆ ทั้งเพื่อนไทยและเพื่อนเกาหลี ไปถ่ายรูปพระอาทิตย์ตกกันที่อ่าวกระทิง แต่จูนกะหญิงก็นั่งหน้าหาดไม้งามกันสองคน เฮ้ยยยยยยยยยยย.... ลมพัดเย็นสบาย มีความสุขจริงๆ

เตรียมตัวกินข้าวเย็น วันนี้กินข้าวกันกลุ่มโตมากกกกก เกาหลีเกือบทั้งโต๊ะ แต่จูนชอบย้งที่สุด น่ารักดี friendly มากๆ น่ารัก ชอบๆๆ ย้งให้รูปถ่ายมารูปนึงด้วย แล้วจูนกะหญิงก็นั่งเขียน postcard ส่งให้ตัวเองและคนโน่นคนนี้ที่รู้จัก ครั้งนี้ทำ postcard มาเอง โดยใช้รูปจากที่มาครั้งที่แล้ว ก็ดีไปอีกแบบนึง ชอบนะ เหมือนจะภูมิใจมากกว่าซื้อซะอีก วันนี้กินข้าวเสร็จก็เป็นไปตามโปรแกรม เราสองคนนอนปูผ้ายางกันริมหาด คุยโน่นนี่ ฟังเพลง ร้องเพลง ร้องไห้ หลายๆอย่างที่เกิดขึ้นที่นั้นในตอนนั้นและเวลานั้น นอนคุยกันไปมาก็เปลี่ยนเป็นนั่งฟังเพลงแล้วจูนก็หลับพิงหญิง (อิอิ.. อายจัง ร้องเพลงจนหลับ) ก็ไปนอนกันดีกว่า พรุ่งนี้จะได้มีแรงดำน้ำรอบสุดท้าย

แล้วเราก็ไปดำน้ำรอบเช้ากันที่ อ่าวเต่า,หินกอง ,อ่าวแม่ยาย เรือที่ไปดำออกลำสุดท้ายเลย เพราะกว่าเืพื่อนเกาหลีจะลงตัว ก็นานเลยหละ สรุปแล้วลำเราคนเต็มลำเลย โดยเฉพาะเกาหลี แล้วก็ขำมากกกกกกกกกกกกกกก ขำ หย่ง เพื่อนเกาหลีผู้ชาย ลองนึกดูผู้ชายตัวโตๆ ดูดีๆ ลงน้ำ แล้วมาดึงชูชีพจูนกะหญิง เพราะกลัวจมน้ำ พอเราสองคนกรี๊ด แล้วสบัดเพราะตกใจ เค้าก็ตกใจยิ่งกว่า ว่ายกลับเรือเร็วมาก ขำมาก ถ้ามีกล้องวิดิโอตอนนั้นน่าถ่ายเก็บไว้มาก ขำจริงๆ สรุปแล้วเค้าก็ไม่ได้ดำ เพราะเค้ากลัว เลยต้องไปนั่งอยู่บนเรือเพื่อรอคนอื่น เริ่มที่แรกคือ อ่าวเต่า จูนชอบอ่าวนี้มากกกกกกกกกก ปลาเยอะดี ตัวใหญ่ๆ ด้วยที่นี่จูนกะหญิงเจอปลานกแก้วฝูงใหญ่ ตัวโตมาก เราสองคนว่ายตาม พอมันหายไป เราก็โผล่ขึ้นมากรี๊ด แล้วบอกว่าเจอแล้ว ตอนนี้ก็เหลือเต่ากะฉลาม ที่ต้องตามหาต่อไป ฮาๆๆ ขำดีอ่ะ ตอนไปดำที่หินกอง ไปกะหญิง 2 คน ว่ายผ่านระหว่างกองหิน รู้สึกได้เลยว่าน้ำแรงมาก มันแรงจนดันเราสองคนเกืบติดหิน สนุกดีอ่ะ ภาพทั้งหมดเหมือนมันจะกลับมาอีกครั้งในตอนนี้เลย แล้วเราก็ดำที่อ่าวแม่ยายเป็นที่สุดท้าย ก็ที่จะรีบกลับมาอาบน้ำเพื่อเก็บของ กลับ กทม. กัน

อาบน้ำเสร็จ เก็บของ กินข้าว ก็บ่ายโมงพอดี นี่เราต้องกลับกันแล้วเหรอ รู้สึกแปลกๆ เหงาๆ หดหู่พิกล รู้สึกว่ามันเร็วมากๆ เร็วจริงๆ ตลอด 3 ชั่วโมงที่นั่งเรือเข้าฝั่ง เราสองคนก็นั่งตรงข้างๆเรือ แล้วยื่นขาออกไป แกว่งไปมา ฟังเพลง ร้องเพลง รู้ว่าคนอื่นคงได้ยินเสียงเรา 2 คนร้องเพลง แต่ไม่รู้สิ มันเหมือนกับว่าตอนนั้นมีแค่เรา 2 คนเท่านั้นเอง ความรู้สึกตอนนั้นเหรอ มองเกาะสุรินทร์ที่ค่อยๆ ห่างออกไปจนลับตา เราหันมองหน้ากัน นี่เราต้องกลับแล้วจริงๆ เหรอ มันเหมือนยังมีอะไรค้างคาใจอยู่

มาถึงท่าเรือ ก็เกิดเหตุการณ์ที่ทำให้หญิงเกือบจะร้องไห้เพราะความสะเพร่าของคนเรือ ทำเอากระเป๋าของหญิงเกือบติดไปกับรถบริษัททัวร์ ดีนะทีเ่ราตามหาเจอก่อน ก็เลยให้ค้อนไปซะ 2 ค้ิอน เมื่อทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว ก็มีรถสองแถวของซาบีน่าพาเราไปที่ ท่ารถ เพื่อรอรถทัวร์กลับ กทม. เราสองคนก็เดินอยู่ในตลาด กินข้าวกัน เหงาๆ พิกล พอรถทัวร์มาเท่านั้นแหละ ทันทีที่เราสองคนนั่งเราก็หันมองหน้ากันแล้วหยิบกล้องมาถ่าย นอกรถที่เห็นเมืองคุระบุรี ก่อนรถจะเคลื่อนออกไป แล้วพวกเราก็พูดด้วยกันว่า มันยังไม่ใช่ มันยังไม่เต็มที่ ปีหน้าเลยเหรอ ..... แล้วเราก็ตัดสินใจ ทำอะไรบางอย่าง สำหรับเราสองคน....

รอยยิ้มและผิวสีน้ำตาล(ดำ) คือสิ่งที่ได้จากหมู่เกาะสุรินทร์

... การเดินทางของเราไม่ได้สิ้นสุดลงแค่นี้ มันยังคงมีต่อไปเรื่อยๆ ...........

12-03-2007 กลับมาแล้ว

Mon, 12 Mar 2007 09:35:43 GMT

กลับมาจากหมู่เกาะสุรินทร์แล้วเมื่อเช้านี้เอง เหอะๆๆ ตัวดำหน้าดำ มากมาย สงสัยกว่าจะขาวคงอีกนาน ทริปนี้สนุกดีคะ แต่เวลาน้อยไปหน่อย น้อยจนรู้สึกเหมือนไม่ได้ไปเลย แป๊บเดี๋ยวต้องกลับแล้ว อยากไปอีกจัง

ทริปนี้เจอเพื่อนเยอะแยะเลย เพื่อนตอนป.ตรี เพื่อนชาวเกาหลี สนุกประทับใจมากๆ เดี๋ยวเอารูปมาลงให้ดูวันหลังนะ

.......... ขอบคุณหญิง ที่ทำให้ทริปนี้สำเร็จไปได้ด้วยดี ขอบคุณมากมาย รักหญิงนะ ......................

08-03-2007 วันนี้ไปเที่ยวแล้ว

Thu, 08 Mar 2007 01:50:27 GMT

... มาถึง ออฟฟิตตั้งแต่ 7.20 แบกเป้ใบโต มาออฟฟิต มาเครียล์งาน ก็ไม่รู้ว่างานเสร็จหรือเปล่า มันเหมือนจะเสร็จ แต่มันก็อาจไม่เสร็จ เหอะๆๆ มันเกิดขึ้นได้เสมอ วันนี้หญิงก็มาทำงานเช้า อิอิ.. เช้ามากๆ เดี๋ยวเย็นนี้เราก็ได้ไปเที่ยวกันแล้ว ออกเดินทางไปด้วยกันเถอะนะ

"เมื่อใดที่เราเหนื่อยล้า ...ธรรมชาติก็พร้อมอ้าแขนรับและพร้อมบำบัดให้หายจากช่วงเวลาอันแสนเศร้า..."