Perfil de Nuttakan-:- JuNe -:-FotosBlogListasMás Herramientas Ayuda

Blog


30 marzo

30-03-2007 Birthday Joop-Saplay Gang

Happy birthday Joop-Saplay Gang

เมื่อวานนี้เพื่อนๆ นัดเลี้ยงวันเกิดจุ๊บกันที่ SFมาบุญครองงานนี้ก็เหมาห้องเหมือนเดิม แต่คนที่อยากจะร้องเกะหนะสิ ดันติดงานด่วน งานนี้เลยไม่มีเอ๋มาแย่งไมค์เลย งานหน้าห้ามพลาดนะ เพราะชั้นไม่ได้เจอแกนานมากแล้ว ส่วนกิมก็มาไม่ได้ เพราะต้องไปญี่ปุ่น ,เชอร์รี่ก็ติดงาน ตอนแรกบอกตามมาแต่ไม่มาเดี๋ยวเหอะจะให้เอกจัดการ ส่วนนนท์ก็อยู่อังกฤษ เลยไม่ไม่ได้แน่นอน แต่น้องนกนี่สิ ไม่มาเพราะรถเสีย อย่างงี้จะให้ใครจัดการดีหว่า แต่ถึงมากันไม่ครบแต่ก็ยังสนุกสนานกันเหมือนเดิม งานนี้คุณแม่หนูมาด้วย ตอนนี้พี่หนูท้องได้ 5 เดือนแล้ว เป็นลูกสาว ชื่อว่าน้องเน เน่ เพื่อนๆ ที่มาอ่านอย่าลืมไปเยี่ยมกันนะจ๊ะ พี่หนูมีกำหนดคลอดวันที่ 24 ก.ค. 50 นี้ ลันล้าาาป้ากิม ป้าผึ้งป้าแป๋ว ป้าจุ๊บ ลุงเอก และพี่จูนจะไปเยี่ยมนะ ฮาๆๆ





งานนี้คุณชายนุ๊กมาอย่างโจรเลย หนวดก็ไม่โกน น้ำก็ไม่รู้ว่าอาบมาหรือเปล่า ส่วนเหมียวก็มาถึงคนแรกอีกตามเคยแล้วก็ทำหน้าที่โทรจิกเพื่อนๆ ก่อนไปโยนโบร้องเกะ พวกเราก็ไปกินฟูจิกัน อร่อย เมาท์แตกเลย (ด้วยความที่เก็บกดมาจากออฟฟิต ก็เลยต้องมาระบายกะเพื่อนๆ) งานนี้เค้กอร่อยมากกกกกกกกกกก เป็นเค้กไอศกรีมของ swensen อร่อยยยย เสียดายแทนกิมจริง เลย









วันนี้ลาพักร้อน ก็เลยมาอัพรูปให้เพื่อนๆ ดูกันดีกว่า เดี๋ยวรอดู blog ของเอกอีกคนละกัน ไม่รู้ว่าจะอัพเมื่อไหร่ (ดองไว้หลายเรื่องมาก)







เพื่อนๆจ๋า พรุ่งนี้ชั้นย้ายเข้าไปอยู่บ้านใหม่แล้วนะ ไว้อย่าลืมไปเที่ยวนะ แต่อย่างแรกจะต้องไปบ้านกิมก่อน เออ.. ลืมอัพเดตอีกเรื่อง แป๋วซื้อคอนโดตรงศูนย์วัฒนธรรมแล้วนะ จะย้ายเข้าไปอยู่เดือนหน้า (เหอะๆๆ งานนี้ถูกใจเพื่อนๆ หลายคนเลย ลันล้า)
29 marzo

29-03-2007 เย้ๆๆๆ ลาพักร้อน

               วันนี้ไม่ค่อยง่วงนอนเหมือนทุกๆ วันที่ผ่านมา หรือเป็นเพราะว่าเย็นนี้จะได้เจอเพื่อนๆ แก้งค์เสเพล (หุหุ.. วันนี้มีนัดเลี้ยงวันเกิดจุ๊บกัน ที่ SF) แต่มันผ่านวันเกิดมาหลายวันมากๆ แล้ว และวันนี้คงจะได้เจอเพื่อนๆ หลายคน พี่หนูก็มา (ตอนนี้เป็นคุณแม่แล้ว) กิม อาจจะแวะมาแต่คงต้องรีบกลับก่อน เพราะพรุ่งนี้กิมไปญี่ปุ่นกะโบและ แบงค์ แล้วก็เพื่อนๆ คนอื่นๆ อีกเยอะแยะ ดีใจๆๆๆๆ ไม่ได้เจอนานแล้ว เหอะๆๆ แล้วที่สำคัญพรุ่งนี้ลาพักร้อน จะนอนๆๆๆๆ ให้อิ่มเลย คอยดูนะ
.............................................................................................................................................................................................................              
>> อันนี้ฝากให้หญิงนะ
 
               วันนี้อยากบอกหญิงว่า อย่าเหงานะ แล้วก็รีบนอนด้วยนะ เป็นห่วงนะจ๊ะ มีอะไรก็โทรมาได้ตลอดนะ เรื่องงานก็ทำให้ดีที่สุดก็แล้วกันนะ ส่วนเรื่องนั้น ปล่อยวางเถอะเนอะ อย่างที่จุ๊บบอกไง "อย่าทำร้ายตัวเอง..นะ" หญิงมีเพื่อนที่น่ารักอย่าง โอ๋ นา แล้วก็จูนนะ อิอิ.. น่ารักใช่มั๊ยหละ  แล้วก็ขอบคุณมากมายสำหรับ เพลงใหม่ในสเปซจูนนะ ชอบๆๆ
 
 
.... มาเขียนเพิ่มอีกนิดนึง ไม่รู้จะระบายที่ไหน ลงที่นี่แหละ หญิงฟังจูนระบายไปแล้ว หงุดหงิดๆ มากๆ คนอะไรเห็นแก่ตัวชะมัด ไม่มีความเสียสละเลย ในเมื่ออยากได้นักก็เอาไปเลย เหอะๆๆ ตอนนี้กำลังเล่นสงครามเย็นอยู่ ตอนนี้สงสัยพี่แกคงไม่กล้าคุยกะจูนแล้ว เชอะอย่าหวังเลยว่าชั้นจะทำงานให้ รอไปเหอะ จะทำเป็น last priority เลย ...
          
27 marzo

27-03-2007 บ่นไปวันๆ ในวันที่อากาศแปลกๆ

          วันนี้วันที่ 27 แล้ว อีกไม่กี่วันก็จะหมดเดือนแล้ว โห... เดือนเมษาและ เร็วชะมัด แป๊บเดียวสงกรานต์อีกแล้ว จำได้ว่าปีที่แล้วยังต้องแก้เล่มงานวิจัยอยู่เลย คิดถึงวันนั้นแล้วก็เหนื่อย เอ้ยยยย... ดีใจจัง เรียนจบซักกะที  นั่นสิ แล้วหลังจากเรียนจบ ชีวิตเราเปลี่ยนไปบ้างหรือเปล่าหว่า ไม่รู้สิ แต่ที่แน่ๆ คือได้เปลี่ยนงานหลังจากเรียนจบ 2 ที่เลย เมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมาต้องไปจ่ายภาษีย้อนหลังที่มาบุญครองอ่วมเลย เหอะๆๆๆ ทำไมโดนภาษีเยอะอย่างนี้เนี๊ยะ เงินเดือนแต่ละเดือนก็หักเยอะเหลือเกิน ง่ะ .. เสียดายตังค์ (จะบ่นทำไมเนี๊ยะ สงสัยวันนี้ง่วงมาก แต่มันก็ง่วงจริงๆ นะ อากาศก็แปลกๆ น่านอนชะมัด
 
          ... ตอนนี้ปวดฟันตุ๊บๆเลย เมื่อวานไปเปลี่ยนลวดกะยางที่ฟันมา ตอนออกจากร้านก็ไม่เจ็บ แต่ตื่นมาเจ็บชะมัดเลย แล้วที่สำคัญเมื่อวานยังโดนหมอด่าอีกว่า
              "ทีหลังเคี้ยวอาหารให้เบาๆ นะครับ ครั้งนี้ลวดงอไปเยอะมากเลย"
 
 ...  เหอะๆ จะไม่ให้งอได้ไงหละก็ไปดำน้ำ ปากคาบ snokel แบบนั้นอ่ะ แต่ดีแล้วที่ไม่บอกหมอไป เพราะครั้งแรกที่ไปแล้วบอกหมอก็โดนด่า ไปเลย ครั้งนี้เลยเงียบๆไว้ดีกว่า ....
 
 
25 marzo

25-03-2007 Disney On Ice

Disney On Ice

วันเสาร์ที่ผ่านมาต้องตื่นเช้าเป็นพิเศษ เพราะต้องย้ายของบางส่วนไปบ้านใหม่แล้ว วันนี้เลยไม่ได้ไปตีแบดกะเพื่อนๆ แก้งค์เสเพล วันนี้อากาศก็ร้อนมากเหมือนทุกวันที่ผ่านมา อยากไปหาเพื่อนๆ ที่สนามแบดเหมือนกัน แต่ง่วงมากก ก็เลยนอนตอนบ่ายซะเลย พอช่วงเย็นเจ๊ผึ้งก็โทรมาจากสนามแบด บอกเดี๋ยวจะมารับไปดู Disney On Ice ตอน Finding Nemo ที่อิมแพค อาน่า เมืองทองธานี งานนี้เจ๊ผึ้งก็ได้ตั๋วฟรีมาอีกตามเคย

ครั้งนี้ไปดูกันสามสาว เจ๊ผึ้ง เชอรืรี่ จูน สนุก ดีคะ นั่งรถก็เมาท์กันตลอดทาง บรรยากาศเก่าๆ เริ่มกลับมา หลังจากที่ไม่ได้เมาท์กันหลายวันเมาท์โน่นเมาท์นี่ เมาท์เรื่องเอก ว่างอนที่จูนไปดูหนังกะหญิง ทำให้ทริปล่ม ฮาๆๆ (ก็แกมาว่างตอนที่ชั้นไม่ว่างหนิ ) เมาท์เรื่องคุณชายนุ๊กไม่อาบน้ำ (อันนี้เป็นปกติธรรมดา)








แล้วเราก็ไปถึงเมืองทองธานี ตอน 6 โมงครึ่ง กิจกรรมเด็ดที่พวกเราไม่เคยพลาดก็คือถ่ายรูป ถ่ายกันเองผลัดกันถ่ายแล้วขอให้คนแถวนั้นช่วยถ่ายบ้างก็สนุกดี พอการแสดงเริ่มพวกเราก็เข้าไปข้างใน แล้วที่วิเศษสุดก็คือที่ที่เรานั่งอยู่ตรงกลางพอดีเลย มุมดีมาก อิอิ.. ก็เลยบอกเชอร์รี่ไปว่า ดูก่อนสิว่ามากะใคร ตั๋วของใคร (ก็เจ๊ผึ้งของเราไง) เก๋ามากๆ บรรยากาศในงานจะมีเด็กเยอะมาก น่ารักดีคะ มีของ Disney ขายเต็มเลย







โดยที่พวกเราชอบมากเป็นพิเศษก็คือเจ้าเต่าทะเล น่ารักมากกกกกกกกก แต่แพงชะมัดเลย ส่วนการแสดง ผู้แสดงแสดงดีสื่ออารมณ์ของตัวละครได้อย่างดีเลย จูนชอบเจ้าดอลลี่ แสดงน่ารักดี เวลาเล่น สเก็ตหางก็พลิ้วไปมา น่ารักดี เจ้าปลาหมึกก็น่ารัก แต่ที่ขาดไม่ได้ของการแสดง คือเจ้านีโม ก็น่ารักเหมือนกัน เสียงคนพากษ์น่ารักดี







ช๊อตเด็ดของการแสดงชุดนี้ที่ทำให้เด็กๆที่มาดูส่งเสียงกรี๊ดกร๊าดกันก็คือ เจ้าฉลาม เจ้าปลาวาฬ เจ้าปลากระเบน ทำให้เรายิ้มออกเลยหละ มันเหมือนกับชีวิตจริง ๆเลย คิดถึงหมู่เกาะสุรินทร์ คิดถึงทะเล เราก็คงเป็นเหมือนกับเด็กเหล่านั้นที่ตื่นเต้นกับสิ่งตรงหน้าของโลกอีกโลกนึงใต้ทะเล...

                                                  จูนกะเจ๊ผึ้งหน้าดำมาก (กลับจากดำน้ำทีเกาะสรินทร์ทั้งคู่เลย) T_T'

.... ขอบคุณพี่ผึ้งที่พาจูนมาดูการแสดงที่น่ารักแบบนี้นะคะ ขอบคุณเพื่อนๆ ที่อยู่ข้างๆ และไม่เคยหายไปไหนเลยจริงๆ รักจังเลยย จุ๊บๆๆ .....

24 marzo

24-03-2007 จำวันแรกที่เรารู้จักกันได้มั๊ย

         "จำวันแรกที่เรารู้จักกันได้มั๊ย"  ประโยคนี้เป็นประโยคนึงในหนังเรื่องนานะ แม้เวลาจะผ่านไปนานแค่ไหน แต่ความสัมพันธ์และมิตรภาพของนานะ ยังคงเหมือนเดิม รู้สึกดีมากกับหนังเรื่องนี้ สนุกดี แล้วได้อะไรหลายๆ อย่าง เมื่อวานวันศุกร์ก็เลยนัดกะหญิงไปดูนานะ ภาค 2 กัน ตอนแรกกะจะดูรอบ 18.40 น. แต่ไปไม่ทันเพราะว่างานเยอะจัด  เลยได้ดูรอบ 19.40 เลย แหะๆๆ โดนแม่บ่นอีกตามเคย เฮ้อออออออออ.. งอนด้วยอีกต่างหาก
 
          หนังเรื่องนี้มีหลายประโยคที่ประทับใจ จำได้ไม่ค่อยหมด อยากไปดูรอบสองจังเลย แล้วเมื่อไหร่ภาค 3 จะมาก็ไม่รู้ วันนี้ก็เลยจะไปเช่าการ์ตูนมาอ่าน แต่ปรากฏว่าร้านประจำวันปิดไปแล้ว (เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ แง้ๆๆๆ เพิ่งทำบัตรสมาชิกไปเอง) ดูหนังจบก็มารอแท็กซี่หน้าสยาม แต่เราสองคนก็ยัีงโอ้เอ้ เดินดูโน้นนี่ เพิ่งรู้ว่ามีของขายตอนกลางคืนเยอะมาก และแล้วหญิงก็ได้เสื้อสวยๆ มา 1 ตัว แล้วเราก็กลับบ้านกัน วันนี้อยากบอกว่าสนุกและมีคตวามสุขมากมาย อ่าน sms หญิงตอนนั่งแท็กซี่กลับแล้วยิ้มออกเลย อิอิ.. สงสัยจะหายแล้วจริงๆ

 
          "ชั้นคิดเสมอว่าชีวิตคนเราต้องว่ายทวนกระแสน้ำ แต่บางครั้งการที่เราปล่อยตัวเองให้ไหลไปกับกระแสน้ำก็ดีเหมือนกันถ้ามันจะทำให้เราก้าวไปข้างหน้า"
 
และนี่ก็เป็นอีกนึงประโยค ประทับใจจากนานะ มันจริงอย่างที่ในหนังได้พูดไว้ เราคงต้องปล่อยตัวตามสบาย ปล่อยให้มันเป็นไปตามวิถีของมัน อย่าฝืนทำอะไรที่มันไม่ใช่อีกเลย.. จริงมั๊ย
 

21 marzo

21-03-2007 หลายสิ่ง...

          บางสิ่งในชีวิตของเราที่ขาดหายไป จากไปอย่างไม่มีเหตุผล
ไม่มีการบอกลา ไม่มีคำอธิบาย
แต่ยังมีอีกหลายสิ่งในชีวิตของเราที่ยังคงอยู่
และยังคงไม่จากเราไปไหน
ก็คล้ายกับสิ่งต่างๆ ที่เราบันทีกไว้ในภาพถ่าย
มันยังคงอยู่กับเรา อยู่ที่ว่าเราจะรักษามันไว้ได้นานซักแค่ไหน
****************************************************
 
สาวๆแก้งค์เสเพล (เสม็ด 24-25 กพ.50)
 
ถ่ายรูปชุดครุยกับเพื่อนๆเสเพล (ม.ธรรมศาสตร์ ก.ค. 2549)
 
 
เพิ่มให้แล้วนะเหมียว(แกอยู่หน้าสุดเลย พอใจม่ะ)
 
 
ทริปแรกของเราสองคน
 
เพื่อนยังไงก็คือเพื่อน คอยอยู่ข้างๆ เราเสมอจริงๆ แม้เจอกันไม่บ่อยแต่เราก็ไม่เคยห่างหายจากกัน
2-3 วันนี้ บางเรื่องที่อาจรู้สึกแย่ แต่ก็มีหลายเรื่องที่ยังรู้สึกดี และรู้สึกดีมากๆ ด้วย จนมันทำให้เราคิดว่า
ยังไงคนที่รัก และยังอยู่ข้างๆ เราก็ยังเป็นคนเดิมๆ ที่เราคุ้นเคยจริง.........
 
-- เมื่อวานซืน คุยเอ็มกะ เอ๋ (เอ๋ไม่สบายใจนิดหน่อย แต่เราก็คุยกันเสมอ)
-- หลังจากนั้นก็คุยเอ็มกะกิม คิดถึงมากมาย คิดถึงกิม กิมส่งลิงมาให้เต็มเลย 555 จนโดนแม่กิมไล่ไปนอน
-- แล้วแอมก็โทรมาหา คุยเรื่องราวมากมาย ไม่ได้เจอแอมเลยหลังจากรับปริญญา คำสุดท้ายก่อนวาง แอมบอกว่า คิดถึงนะ ..
-- อีกแป๊บนึงไม่ถึงครึ่งชั่วโมงเจ๊ผึ้งก็โทรมา ดีใจจัง เจ๊ไม่เคยทิ้งน้องๆ ไปไหนเลยจริงๆ คอยให้กำลังใจทุกๆคนเสมอ
-- แล้วก็มีสายซ้อนเอก อีก แต่ไม่ได้รับ อิอิ.. รู้ว่าแกคิดถึงชั้นใช่มั๊ยหละ .. เพื่อนกันยังไงก็ยังเป็นเพื่อนกันนั่นแหละ
-- เมื่อวานก็คุยเอ็มกะเหมียว เหมียวบอกว่า พวกเราแปลกๆ ต๊องค์ๆ เลยไปกันได้ 555 น่าภูมิใจนะเนี๊ยะ
-- แล้วยังได้คุยเอ็มกะนุช (เพื่อนรักรู้จักกันมาตั้งแต่ ม. 1 ตอนนี้ไปเรียนต่อด็อกเตอร์อยู่ที่อังกฤษ คุยกันเยอะมาก แล้วเราก็นัดไปเที่ยวกันปีหน้าที่นุชจะกลับมาเมืองไทย
-- เพื่อนรักอีกคนที่รักมากมาย ผ่านอะไรหลายๆอย่างมาด้วยกัน ไปลุยกันมาด้วยกัน ก็คือหญิง สิ่งดีๆ และกำลังใจยามท้อจะได้จากเค้าคนนี้เสมอ (เพื่อนชื่อกิม ที่มธ. อยากเจอหญิงมาก ไว้จะพาเข้ากลุ่มนะ ทุกคนน่ารักหมดเลย จริงๆ ความจริงใจและทุกอย่างได้จากที่นี่จริงๆ)
-- เจ็ดกะสิทธิ์ เป็นเพื่อนกันมา 10 กว่าปี ขอบคุณที่ทำให้สนุกสนานที่สุรินทรื ยังไงแกสองคนก็ยังเป็นเพื่อนที่รักชั้นเสมอเลยจริงๆ หวะ
 
............................................
เห็นมั๊ยหละว่ามีสิ่งดีๆ อยู่รอบๆ ตัวเราจริงๆ มันคงถึงเวลาที่เราจะเริ่มทำอะไรให้ตัวเอง รักตัวเอง และเก็บรักษาคนเหล่านี้ให้อยู่กับเราตลอดไป
รักทุกคน คิดถึงด้วย เฮ้ออออออออออ...
19 marzo

19-03-2007 ฟ้าหลังฝน

         บรรยากาศใน กทม. ในเช้าวันจันทร์ ต่างจากทุกๆ วันที่ผ่านมา ตื่นมาฝนตก อากาศดีไม่ร้อนเหมือนเมื่อวาน แถมยังมาถึงที่ทำงานเช้าอีกต่างหาก แต่วันนี้ปวดหัว เป็นมาตั้งแต่เมื่อวานแล้ว สงสัยเพราะนอนตอนเย็น กินข้าวก็ไม่ลง สงสัยจะผอม 555 พูดถึงฟ้าหลังฝน อาจฟังดูแล้วเหมือนจะดี มีความสุข ไม่รู้สิ ช่วงนี้ชีวิตวุ่นวาย มีอะไรเข้ามาเยอะ รู้สึกว่าไม่ค่อยมีเวลาได้คิด หรือได้อยู่กับตัวเองเลย เฮ้อออออออ.. เหมือนจะเหนื่อยแหะ
 
         เมื่อวานโดนแม่บ่น และก็บ่นมากเป็นพิเศษ บ่นเยอะกว่าทุกครั้ง ชนิดแบบว่าโทรมาบ่น 2 รอบเลย (อิอิ.. หญิงตกใจป่าว จูนยังตกใจเลยตอนแม่โทรมา)  เฮ้อออออออออออออออ... อะไรกันเนี๊ยะ แต่เค้าบ่นแป๊บเดียวก็หาย ช่วงนี้ชีวิตก็มีความสุขดี เลือกที่จะรับเอาความสุขเข้ามาหาตัวเอง ไม่เลือกที่จะทุกข์แล้ว
 
   ... บอกแล้วไงว่าฟ้าหลังฝน สดใสเสมอ แค่เชื่อในสิ่งที่ตัวเองทำก็เพียงพอแล้ว ....

17 marzo

16-03-2007 เพื่อนรัก

         
              วันนี้เกือบจะหายบ้าแล้ว เลิกงานก็ไปดูหนังกะหญิง เรื่อง แมงมุมเพื่อนรัก น่ารักดี ทำให้่รู้ว่าเพื่อนดีๆ ไม่ได้หาได้ง่ายๆจริงๆ วันนี้ทำดีกับเค้าไว้ ก่อนที่จะไม่มีโอกาส ดูแล้วคิดถึงเพื่อน คิดถึงจริงๆ ไม่รู้สิ บอกไม่ถูก อารมณืแบบนั้นจริงๆ ต้องไปดูเอง เพลงก็เพลงอีกตามเคย
 
      ..    ขอบคุณเพื่อนเสเพล และเพื่อนๆ เก่า ที่ไม่เคยหายไปจากไหนเลยจริงๆ คิดถึงง่ะ ..
       .. พรุ่งนี้ไปวัดพระแก้ว กับ หญิง และย้ง เพื่อนชาวเกาหลี ถึงแม้ต่างเชื้อชาติ แต่เราก็ได้รับมิตรภาพดีๆจากเค้า

....So we said goodbye with warm Hug and...sadness in our Heart...
We will gonna miss you YonG.... Hope see YoU next year at Koh Surin
 
14 marzo

14-03-2007 หมู่เกาะสุรินทร์ครั้งที่ 2


หมู่เกาะสุรินทร์ครั้งที่ 2

วันที่ 8-11 มีนาคม 2550


วันนี้ตื่นเช้าเป็นพิเศษ แบกเป้ใบโตไปทำงาน พร้อมกับหัวใจอันพองโตด้วย งานที่เยอะและติดพันมาเป็นอาทิตย์จะต้องเครียล์ให้จบลงในวันนี้ ไม่งั้นทริปแรกของจูนกับหญิงต้องล่มสลายแน่ๆ วันนี้เราสองคนก็งานเยอะด้วยกันทั้งคู่ งานเสร็จปุ๊บรีบเปลี่ยนชุดออกจากออฟฟิตมุ่งหน้าสู่สายใต้ในทันที และหญิงก็ไปถึงก่อน หญิงนั่งมอไซค์รับจ้างไป 200 บาท ส่วนของจูนนั่งแท็กซี่ขึ้นทางด่วนตรงพระรามเก้าไปลงตรงยมราช แล้วตรงไปสายใต้ ก็ 200 บาทเหมือนกัน ไปแบบเฉียดฉิวมากกก เกือบจะโดนพนักงานรถประนาม เหอะๆๆ..

พอขึ้นรถยิ้มก็หันมายิ้มกันสองคน ว๊าวววว... เราจะได้ไปเที่ยวกันแล้ว หมู่เกาะสุรินทร์ลอยอยู่ตรงหน้าแล้ว รถออกเกือบๆ ทุ่มกว่า เราสองคนก็นั่งคุยกันจนหนังจบก็ประมาณ 2-3 ชม. (คนอื่นคงสงสัยกันว่าไอ้สองคนนี้มันไม่ได้เจอกันมานานมากแน่ๆ) พอเริ่มนอนไปได้ซัก ชั่วโมงนึงก็ถึงสวนอาหารคุณสาหร่าย จ.ชุมพร ตีประมาณตี 1 อารายกันเนี๊ยะ เพิ่งจะเริ่มนอนเอง แล้วเราก็ไปกินข้าวกันตอนตี 1 (หิวทั้งคู่เลย เพราะเมื่อตอนเย็นไม่ได้กินอะไรกันเลย) กินข้าวเสร็จก็ต่อด้วยซาลาเปาทับหลี แล้วก็ขึ้นรถเมาท์กันต่อถึงประมาณตี 3 แล้วก็หลับต่อ แป๊บเดี๋ยวตีสี่ครึ่ง บนรถทัวร์ก็เปิดไฟพร้อมกับเสียง "ถึงคุระบุรีแล้วครับ" ง่ะ เพิ่งจะได้นอนไปแป๊บเดียวเอง พอลงรถ เราก็ไปที่ บ ซาบีน่า กินกาแฟ โน่นนี่ อีกแป๊บเค้าก็พาเราไปส่งที่ท่าเรือคุระบุรี เราก็ไปเช่าชูชีพ สน๊อกเกิล แล้วก็ติดต่ออุทยานเรื่องพักบนเกาะ หลังจากนั้นก็เล่นเล่นแถวนั้น แล้วก็กินโจ๊กกะปาท่องโก๊กัน แล้วก็ซื้อไก่ทอดกะข้าวเหนียวเพื่อเป็นอาหารเที่ยงของเราด้วย

 
รูปนี้ถ่ายที่ท่าเรือ รอเวลา 9 โมง

ถ่ายเรือข้างๆ สวยดี

วิวนี้ก็สวย อยู่ใกล้ๆ ท่าเรือเลย


จูนกะหญิง









เกือบๆ 9 โมงเราก็มารอเรือกัน ถ่ายรูปเยอะแยะ สนุกสนานจัง แล้วเรือก็มุ่งหน้าสู่อุทยานแห่งชาติหมู่เกาะสุรินทร์ เราสองคนก็ไม่หลับ นั่งคุย มองฟ้า ถ่ายรูป ร้องเพลง มีความสุขจัง ที่สำคัญทริปนี้รูปถ่ายเยอะดี สนุกมากๆ มีทั้งเพื่อนชาวเกาหลี และเพื่อนมอ. ที่ไม่ได้เจอกันมานานก็ยังมาเจอกันได้อีก น่าประทับใจหลายๆ อย่าง จูนกับหญิงก็เลยโชคดีได้รูปสวยๆ ไปด้วยเลย ประมาณเกือบเที่ยงก็ถึงหมู่เกาะสุรินทรื เราสองคน และเพื่อนชาวเกาหลี และเพื่อนสมัยมหาลัย ก็เลยตกลงพร้อมใจกันนอนหาดไม้งาม เลยกลายเป็นมากันกลุ่มใหญ่โตเลย ที่สำคัญพอถึงเกาะก็รู้จักเพื่อนเกาะหลีเพิ่มขึ้นอีก และก็น้องคนไทยอีกคนที่ชื่อหญิง เหมือนกัน ฮาๆๆ กลายเป็นว่ามากันเป็น 10 เลย นี่มั้งคงเป็นสิ่งดีๆ ที่ได้จากการเดินทาง

ย้ง+จูน+หญิง







มาถึงปุ๊บก็ติดต่อเรื่องเต้นท์ ก็ไปกันทั้งหมด พวกเราเลยอยู่เต้นท์ติดกันหมดเลย ดีๆๆ หนุกหนานดี (แต่แทนที่จะปิ้งขนมปังแค่ 4 แผ่น สำหรับ 2 คน กลับต้องปิ้ง 1 ปอนด์ ฮาๆๆ ก็ดีไปอีกแบบ ไม่เหงาดี ไม่เหงาจนเราสองคนไม่มีเวลาไปแหกปากร้องเพลงเลย) มื้อเที่ยงเราก็กินข้าวเหนียวไก่กัน เพื่อจะได้มีแรงไปดำน้ำรอบบ่าย

สภาพหลังจากดำมามาแล้ว






บ่ายนี้ไปทริปแรกของเราไปดำน้ำที่อ่าวสต๊อก , อ่าวจาก เจอใครบางคนด้วย แต่เราสองคนไม่แน่ใจ เพราะเห็นแว๊บๆ ตอนเราอยู่ในน้ำ เฮ้ออออออออออ... เรื่องบางเรื่องมันยากที่จะเข้าใจและเดาใจได้จริงๆ ว่าเพราะอะไร วันนี้ดำน้ำเสร็จก็อาบน้ำ เดินเล่น ถ่ายรูป แล้วก็กินข้าว อร่อยดี เจ้าหน้าที่ยกมาให้กินหลายอย่าง ขอบคุณมากๆ เลยนะ กินข้าวเสร็จเราก็ไปนั่งเมาท์กันที่ชายหาด จะร้องเพลงก็ไม่ได้ร้อง เพราะรู้สึกคนเยอะเหลือเกิน ง่ะ ไม่มีที่และเวลาสำหรับเราสองคนเลย อีกแป๊บเราก็นอน ปรากฏว่าต้องตื่นเพราะเจ้ามดมันมากัดเราซะนี่ เช้าหญิงตั้งปลุก 6 โมง แต่มันไม่ปลุก เพราะเป็นวันเสาร์ ฮาๆๆ เราสองคนเลยตื่น 7 โมงเลย แล้วเราก็ไปปิ้งขนมปัง หลังจากนั้นก็ไปเดินเล่นที่ 200 เมตร มันก็เกิดเหตุกราณ์อันไม่คาดฝันขึ้น เราสองคนเจอ คนคนนึง ที่ไม่คิดว่าจะเจอ ทำเราอึ้งกันไปเลย ไม่รู้เหมือนกันว่าเค้าคิดยังไง แต่จูนกับหญิงก็คิดเหมือนกัน เฮ้่อออออออออออออ......พูดไม่ออก

เปลหน้าเต้นท์ของเรา 3 คน 











แล้ววันนี้เราก็ไปดำน้ำรอบเช้ากันที่ ตอรินลา, อ่าวผักกาด สำหรับรอบเช้าจูนชอบตอรินลา ชอบๆๆ น้ำใสดี พอหมดรอบเช้าก็ทานข้าวกลางวันกัน หลังจากนั้นก็ไปดำรอบบ่ายต่อที่อ่าวสุเทพ,อ่าวมังกร,หาดไม้งาม วันนี้โดนแตนทะเลที่สุเทพกัดตรึมเลย แสบชะมัด แต่ก็สนุกดี เสร็จประมาณ 4 โมงเย็นก็มาเล่นน้ำต่อกันที่หน้าหาด หลังจากนั้นก็ไปอาบน้ำกัน คนอื่นๆ ทั้งเพื่อนไทยและเพื่อนเกาหลี ไปถ่ายรูปพระอาทิตย์ตกกันที่อ่าวกระทิง แต่จูนกะหญิงก็นั่งหน้าหาดไม้งามกันสองคน เฮ้ยยยยยยยยยยย.... ลมพัดเย็นสบาย มีความสุขจริงๆ









เตรียมตัวกินข้าวเย็น วันนี้กินข้าวกันกลุ่มโตมากกกกก เกาหลีเกือบทั้งโต๊ะ แต่จูนชอบย้งที่สุด น่ารักดี friendly มากๆ น่ารัก ชอบๆๆ ย้งให้รูปถ่ายมารูปนึงด้วย แล้วจูนกะหญิงก็นั่งเขียน postcard ส่งให้ตัวเองและคนโน่นคนนี้ที่รู้จัก ครั้งนี้ทำ postcard มาเอง โดยใช้รูปจากที่มาครั้งที่แล้ว ก็ดีไปอีกแบบนึง ชอบนะ เหมือนจะภูมิใจมากกว่าซื้อซะอีก วันนี้กินข้าวเสร็จก็เป็นไปตามโปรแกรม เราสองคนนอนปูผ้ายางกันริมหาด คุยโน่นนี่ ฟังเพลง ร้องเพลง ร้องไห้ หลายๆอย่างที่เกิดขึ้นที่นั้นในตอนนั้นและเวลานั้น นอนคุยกันไปมาก็เปลี่ยนเป็นนั่งฟังเพลงแล้วจูนก็หลับพิงหญิง (อิอิ.. อายจัง ร้องเพลงจนหลับ) ก็ไปนอนกันดีกว่า พรุ่งนี้จะได้มีแรงดำน้ำรอบสุดท้าย











แล้วเราก็ไปดำน้ำรอบเช้ากันที่ อ่าวเต่า,หินกอง ,อ่าวแม่ยาย เรือที่ไปดำออกลำสุดท้ายเลย เพราะกว่าเืพื่อนเกาหลีจะลงตัว ก็นานเลยหละ สรุปแล้วลำเราคนเต็มลำเลย โดยเฉพาะเกาหลี แล้วก็ขำมากกกกกกกกกกกกกกก ขำ หย่ง เพื่อนเกาหลีผู้ชาย ลองนึกดูผู้ชายตัวโตๆ ดูดีๆ ลงน้ำ แล้วมาดึงชูชีพจูนกะหญิง เพราะกลัวจมน้ำ พอเราสองคนกรี๊ด แล้วสบัดเพราะตกใจ เค้าก็ตกใจยิ่งกว่า ว่ายกลับเรือเร็วมาก ขำมาก ถ้ามีกล้องวิดิโอตอนนั้นน่าถ่ายเก็บไว้มาก ขำจริงๆ สรุปแล้วเค้าก็ไม่ได้ดำ เพราะเค้ากลัว เลยต้องไปนั่งอยู่บนเรือเพื่อรอคนอื่น เริ่มที่แรกคือ อ่าวเต่า จูนชอบอ่าวนี้มากกกกกกกกกก ปลาเยอะดี ตัวใหญ่ๆ ด้วยที่นี่จูนกะหญิงเจอปลานกแก้วฝูงใหญ่ ตัวโตมาก เราสองคนว่ายตาม พอมันหายไป เราก็โผล่ขึ้นมากรี๊ด แล้วบอกว่าเจอแล้ว ตอนนี้ก็เหลือเต่ากะฉลาม ที่ต้องตามหาต่อไป ฮาๆๆ ขำดีอ่ะ ตอนไปดำที่หินกอง ไปกะหญิง 2 คน ว่ายผ่านระหว่างกองหิน รู้สึกได้เลยว่าน้ำแรงมาก มันแรงจนดันเราสองคนเกืบติดหิน สนุกดีอ่ะ ภาพทั้งหมดเหมือนมันจะกลับมาอีกครั้งในตอนนี้เลย แล้วเราก็ดำที่อ่าวแม่ยายเป็นที่สุดท้าย ก็ที่จะรีบกลับมาอาบน้ำเพื่อเก็บของ กลับ กทม. กัน













อาบน้ำเสร็จ เก็บของ กินข้าว ก็บ่ายโมงพอดี นี่เราต้องกลับกันแล้วเหรอ รู้สึกแปลกๆ เหงาๆ หดหู่พิกล รู้สึกว่ามันเร็วมากๆ เร็วจริงๆ ตลอด 3 ชั่วโมงที่นั่งเรือเข้าฝั่ง เราสองคนก็นั่งตรงข้างๆเรือ แล้วยื่นขาออกไป แกว่งไปมา ฟังเพลง ร้องเพลง รู้ว่าคนอื่นคงได้ยินเสียงเรา 2 คนร้องเพลง แต่ไม่รู้สิ มันเหมือนกับว่าตอนนั้นมีแค่เรา 2 คนเท่านั้นเอง ความรู้สึกตอนนั้นเหรอ มองเกาะสุรินทร์ที่ค่อยๆ ห่างออกไปจนลับตา เราหันมองหน้ากัน นี่เราต้องกลับแล้วจริงๆ เหรอ มันเหมือนยังมีอะไรค้างคาใจอยู่

มาถึงท่าเรือ ก็เกิดเหตุการณ์ที่ทำให้หญิงเกือบจะร้องไห้เพราะความสะเพร่าของคนเรือ ทำเอากระเป๋าของหญิงเกือบติดไปกับรถบริษัททัวร์ ดีนะทีเ่ราตามหาเจอก่อน ก็เลยให้ค้อนไปซะ 2 ค้ิอน เมื่อทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว ก็มีรถสองแถวของซาบีน่าพาเราไปที่ ท่ารถ เพื่อรอรถทัวร์กลับ กทม. เราสองคนก็เดินอยู่ในตลาด กินข้าวกัน เหงาๆ พิกล พอรถทัวร์มาเท่านั้นแหละ ทันทีที่เราสองคนนั่งเราก็หันมองหน้ากันแล้วหยิบกล้องมาถ่าย นอกรถที่เห็นเมืองคุระบุรี ก่อนรถจะเคลื่อนออกไป แล้วพวกเราก็พูดด้วยกันว่า มันยังไม่ใช่ มันยังไม่เต็มที่ ปีหน้าเลยเหรอ ..... แล้วเราก็ตัดสินใจ ทำอะไรบางอย่าง สำหรับเราสองคน....



รอยยิ้มและผิวสีน้ำตาล(ดำ) คือสิ่งที่ได้จากหมู่เกาะสุรินทร์


... การเดินทางของเราไม่ได้สิ้นสุดลงแค่นี้ มันยังคงมีต่อไปเรื่อยๆ ...........

12 marzo

12-03-2007 กลับมาแล้ว

           กลับมาจากหมู่เกาะสุรินทร์แล้วเมื่อเช้านี้เอง เหอะๆๆ ตัวดำหน้าดำ มากมาย สงสัยกว่าจะขาวคงอีกนาน ทริปนี้สนุกดีคะ แต่เวลาน้อยไปหน่อย น้อยจนรู้สึกเหมือนไม่ได้ไปเลย แป๊บเดี๋ยวต้องกลับแล้ว อยากไปอีกจัง
 
           ทริปนี้เจอเพื่อนเยอะแยะเลย เพื่อนตอนป.ตรี เพื่อนชาวเกาหลี สนุกประทับใจมากๆ เดี๋ยวเอารูปมาลงให้ดูวันหลังนะ
 
..........  ขอบคุณหญิง ที่ทำให้ทริปนี้สำเร็จไปได้ด้วยดี ขอบคุณมากมาย รักหญิงนะ ......................
 

 

08 marzo

08-03-2007 วันนี้ไปเที่ยวแล้ว

            
           ... มาถึง ออฟฟิตตั้งแต่ 7.20 แบกเป้ใบโต มาออฟฟิต มาเครียล์งาน ก็ไม่รู้ว่างานเสร็จหรือเปล่า มันเหมือนจะเสร็จ แต่มันก็อาจไม่เสร็จ เหอะๆๆ มันเกิดขึ้นได้เสมอ วันนี้หญิงก็มาทำงานเช้า อิอิ.. เช้ามากๆ เดี๋ยวเย็นนี้เราก็ได้ไปเที่ยวกันแล้ว ออกเดินทางไปด้วยกันเถอะนะ
 
             "เมื่อใดที่เราเหนื่อยล้า ...ธรรมชาติก็พร้อมอ้าแขนรับและพร้อมบำบัดให้หายจากช่วงเวลาอันแสนเศร้า..."

 
07 marzo

07-03-2007 วันวุ่นวายและก็มีอะไรดีๆ ซ่อนอยู่

      
           เมื่อคืนนั่งคิดงานถึงตีหนึ่ง แล้วดันนอนไม่หลับอีก ไม่รู้เป็นอะไร พะวงเรื่องงาน และก็คำพูดของคนคนนึงด้วย เลยนอนไม่หลับเลย แย่จัง เช้าก็ตื่นตี ตี 5.45 อาบน้ำ มาถึงออฟฟิตตั้ง 7.15 นั่งทำงานๆๆๆ หัวหน้ามาตอนแปดโมง คำแรกที่หัวหน้าพูดคือ
 
           " จูนเมื่อคืนนอนออฟฟิตเหรอ ฮาๆๆ งานเป็นไงบ้าง อิอิ... สงสัยกลัวไม่ได้ไปเที่ยวจัด "

 

         
           แหง่ดิ ก็กลัวไม่ได้ไปเที่ยว เลยนั่งทำงานจนโงหัวไม่ขึ้นเลย ตอนนี้เหมือนจะโอเคแล้ว อิอิ .. เลยมาเขียน สเปซซะหน่อย เหมือนจะมีความสุขนะ งานใกล้เสร็จมั้ง และพรุ่งนี้ก็จะได้ไปเที่ยว ไม่มีเรื่องอะไรให้คิดมากมาย นอกจากทำวันนี้ให้ดีที่สุด แล้วเมื่อกี้ เพื่อนสนิทที่รักมากๆ ชื่อยุ้ย รู้จักกันตั้งแต่มัธยม จนมหาลัยก็เรียนด้วยกัน แต่เค้าเรียนวิศวะ แล้วยังเป็น roommate กันอีก คนนี้รักมากมายเลย สมัยป.ตรีก็ร้องให้กะยุ้ยบ่อยๆ add msn มาคุย ตอนนี้เค้าไปเรียนต่อปริญญาเอกที่ฝรั่งเศส ดีใจด้วยที่เพื่อนรักประสบความสำเร็จ แม้ระยะทางไกล แต่ความเป็นเพื่อนของเราก็ยังคงเหมือนเดิมจริงๆ คิดถึงจัง....
 
          เมื่อกลางวันกิม เพื่อนเสเพลที่ธรรมศาตร์ ก็โทรมา อิอิ.. บอกรัก บอกคิดถึงกันมากมาย พอบ่ายๆก็ส่งรูปมาให้ดู น่ารักจริงๆ ตอนให้ตอนนี้รู้ดีขึ้นมามากๆ เลย ดีใจที่มีเพื่อนดีๆ เพื่อนที่น่ารักอยู่ใกล้ๆ ตัว เย้ๆๆๆๆๆ พรุ่งนี้ก็จะได้ไปเที่ยวกับหญิงแล้ว คนนี้เป็นเพื่อนที่จะต้องดูแลและไม่ทิ้งกันไปไหนเลย ยามทุกข์เราอยู่ด้วยกัน ยามสุขเราก็ต้องสุขด้วยกันเนอะ...
          คิดถึงเพื่อนๆ จังเลย ...............

06 marzo

06-03-2007 งานอภิมหาศาล

          สี่ทุ่มครึ่งแล้ว เพิ่งกลับถึงห้อง งานก็ยังไม่เสร็จ ทำไมวันนี้มันเหนื่อยอย่างนี้เนี๊ยะ เหนื่อยจนไม่อยากคิดอะไรเลย มะรืนนี้ก็ได้ไปเที่ยวแล้ว แต่วันนี้โดนหัวหน้าพูดกลับมาว่า งานไม่เสร็จไม่ต้องไป พี่พูดจริงๆ กำ ทำไงดีเนี๊ยะ
         
          ไอ้งานมันไม่ใช่จะทำแล้วเสร็จ จะเริ่มทำได้เลย แต่มันต้องคิด โอ๊ยๆๆ คิดไม่ออกก็เริ่มทำไม่ได้ เครียดๆๆๆ คืนนี้จะนอนกี่โมง พรุ่งนี้จะไปทำงานกี่โมง แล้วจะได้กลับกี่โมง เบื่อๆๆๆทำไมต้องมีงานเยอะเข้ามาตอนจะไปเที่ยวด้วยเนี๊ยะ แง้ๆๆๆ ทุกทีเลยยยยยยย
 

05 marzo

05-03-2007 เตรียมตัวก่อนไปเที่ยว

              
                วันนี้วันเป็นหยุดอีกวันนึงก่อนที่พรุ่งนี้จะต้องไปทำงานอันแสนหนัก และยุ่งและวันนี้ก็นัดเจอกับหญิงเพื่อที่จะไปซื้อของสำหรับทริปแรกของเราทั้งคู่ ก็ซื้อไปหลายอย่างเหมือนกัน ขนมนิดหน่อย (อันนี้ไม่เน้น เพราะไม่กินมากอยู่แล้ว) ,ถ่านไฟฉาย, เทียน ,และที่สำคัญและภูมิใจสุดๆ คือ Ocean Pack 15L Yellow ราคาปกติ 625 บาท แต่เราสองคนซื้อมาในราคา 315 บาท ว๊าวววว ... ถูกสุดๆ ดีนะที่ไปเซ็นทรัลมิดไนท์เซลลฺ์ และวันนี้ก็เป็นวันสุดท้ายด้วย

                ตอนนี้ก็ไม่ต้องเตรียมอะไรแล้ว ก็จัดกระเป๋าคืนวันพุธ และไปทำงานวันพฤหัส หลังจากนั้นก็พร้อมที่จะเดินทางด้วยหัวใจพองโต ดีใจจัง วันนี้มีความสุขจัง หญิงส่งเพลงให้  2 เพลง โดนทั้งคู่เลย รักหญิงจริงๆ เลย

 
                 <---- June & Ying at Mu Koh Suri

05-03-2007 โปรแกรมการเดินทาง สำหรับจูนกับหญิง

-:- Next Station Koh Surin-:- Organize By JuneNeY

โปรแกรมการเดินทาง สำหรับจูนกับหญิง 
 
 >>>Organized By JuneNeY<<<

ก่อนวันที่ 8 มีนาคม

จูนกะหญิง จะไปซื้อของกินและของที่จำเป็น อิอิ..

8 มีนาคม 2550 จากกรุงเทพฯ สู่ คุระบุรี

ก่อน 18.50 เจอกันที่ สายใต้ ถ้าให้ดี มากันเร็วๆ นะอย่าช้า
18.50 น ออกจาก กทม โดย รถทัวร์วีไอพี 32-36 ที่นั่งของภูเก็ต เซ็นทรัลทัวร์
เดินทางไปอ.คุระบุรี จ.พังงา ด้วยหัวใจที่พองโต

**************************************************************

9 มีนาคม 2550 คุระบุรี-หมูเกาะสุรินทร์
05.30 น ถึงท่ารถ อ.คุระบุรี ลงรถแล้วรอรถของบริษัทเรือมารับไปยังสำนักงาน
ช่วงนี้ก็เดินตลาดหากินข้าว ซื้อขนมกิน แล้วก็ซื้อข้าวมื้อกลางวันที่จะกินที่เกาะไปเลย
07.30 น. ถึงซาบีน่าทัวร์ ติดต่อเรื่องเรือที่จองไว้พร้อมสลิปที่โอนเงินไป และเช่าอุปกรณ์ดำน้ำวันละ 150 บาท
(มี snokel กะชูชีพ โทรไปต่อแล้วเค้าคิด 3 วัน จาก 450บาท เหลือ 200 บาท)

08.00 น บริษัทเรือนำรถส่งไปยังท่าเรือคุระบุรี นำใบโอนเงินค่าเต้นท์ไปที่ทำการอุทยานฯ
(จะอยู่แถวๆ ท่าเรือ) เพื่อเปลี่ยนเป็นใบเสร็จฉบับจริง

08.30 น เดินทางด้วยเรือเมล์ มุ่งสู่หมู่เกาะสุรินทร์
(เงยหน้ามองฟ้าแล้วสุดลมหายใจลึกๆ (ท่าน้องหัวหอมของหญิงไง))

12.00 น ถึงหมู่เกาะสุรินทร์บริเวณหาดไม้งาม ต้องติดต่อเจ้าหน้าที่ ณ จุดบริการ เพื่อจองเรือดำน้ำ 4 รอบ
(บ่าย-เช้า-บ่าย-เช้า) เป็นเงิน 280 บาทต่อคน กลับเต้นท์พักผ่อนตามอัธยาศัย
12.00 น ทานอาหารกลางวัน เพื่อจะได้มีแรงไปเริงร่าในทะล  
 หลังอาหารเปลี่ยนชุดเตรียมออกดำน้ำ ลันล้าาาาา
13.30 น มาที่จุดนัดหมายบริเวณจุดบริการ รอเรียกชื่อเพื่อลงเรือไปดำน้ำ
(ระหว่างรออาจ ศึกษาข้อมูลต่างๆณ ห้องแสดงข้อมูลข้างจุดบริการ)
14.00 น ออกดำน้ำรอบบ่าย ณ จุดที่เจ้าหน้าที่กำหนด (นั่งบนเรือ มองไปข้างหน้า น้ำทะเลสีเขียว ว๊าวๆๆๆ)
            - อ่าวตอรินลา
            - อ่าวผักกาด
16.30 น สิ้นสุดการดำน้ำกลับสู่ที่พัก พักผ่อนเดินเล่น กินลม ทำ music
เอาขาแกว่งน้ำเล่น แหกปากร้องเพลง ถ่ายรูป
18.30 น เดินมารับประทานอาหารเย็นที่ร้านอาหาร ทำโน่นทำนี่ ดูทีวี
หลังจากนั้น จูนกะหญิงนั่งมองดาวทำ music

****************************************************************

10 มีนาคม 2550 หมูเกาะสุรินทร์ ออกดำน้ำเช้า-บ่าย
0ุุ6.00 น. ตื่น เดินเล่น ถ่ายรูป อิอิ.. ตอนเช้าน้ำลงเดินไปตรง 200 เมตรจะเห็นปลาการ์ตูน
ปลาสิงโต ปลานกแก้ว และอีกมากมาย ให้ถ่ายรูป
07.00 น เดินมารับประทานอาหารเช้าที่ร้านอาหาร หลังอาหารเปลี่ยนชุดเตรียมออกดำน้ำ
08.00 น มาที่จุดนัดหมายบริเวณจุดบริการ รอเรียกชื่อเพื่อลงเรือไปดำน้ำ
08.30 น ออกดำน้ำรอบเช้า ณ จุดที่เจ้าหน้าที่กำหนด
            - เกาะสต๊อก แต่ก่อนเคยสวยมากแต่ตอนนี้แค่ไปชมปลาฉลาม
            - อ่าวจาก ปะการังหลากหลาย
11.30 น สิ้นสุดการดำน้ำกลับสู่ที่พัก
12.00 น เดินมารับประทานอาหารเที่ยงที่ร้านอาหาร หลังอาหารท่านเปลี่ยนชุดเตรียมออกดำน้ำ
13.00 น มาที่จุดนัดหมายบริเวณจุดบริการ รอเรียกชื่อเพื่อลงเรือไปดำน้ำ
13.30 น ออกดำน้ำรอบบ่าย ณ จุดที่เจ้าหน้าที่กำหนด
             - อ่าวแม่ยาย
             - อ่าวเต่า แนวปะการังสวยงามและอาจจะเห็นเต่าทะเลด้วย
             - หินแพ เป็นอีกจุดหนึ่งที่มีกัลปังหาสีแดง
             - บริเวณหินกอง หรือ ช่องขาด
16.30 น สิ้นสุดการดำน้ำกลับสู่ที่พัก  
18.30 น เดินมารับประทานอาหารเย็นที่ร้านอาหาร

***************************************************************
11 มีนาคม 2550 หมู่เกาะสุรินทร์-ดำน้ำเช้า-คุระบุรี-กรุงเทพฯ

06.00 น. ตื่นเช้าเดินเล่น ถ่ายรูป ดูโน่นดูนี่
07.00 น ท่านเดินมารับประทานอาหารเช้าที่ร้านอาหาร  
08.00 น. เปลี่ยนชุดไปดำน้ำ แล้วกลับมาเก็บของไว้ก่อนจะได้ไม่เสียเวลา
08.30 น มาที่จุดนัดหมายบริเวณจุดบริการ รอเรียกชื่อเพื่อลงเรือไปดำน้ำ
09.00 น ออกดำน้ำรอบเช้า ณ จุดที่เจ้าหน้าที่กำหนด
            - หน้าอ่าวไม้งาม
            - อ่าวมังกร
            - อ่าวสุเทพ
11.30 น สิ้นสุดการดำน้ำกลับสู่ที่พัก
12.00 น เดินมารับประทานอาหารเที่ยงที่ร้านอาหาร กลับไปเก็บของเพื่อกลับ กทม.
13.00 น ลงเรือเมล์กลับท่าเรือคุระบุรี
16.30 น ถึงท่าเรือรถของบริษัทเรือรับท่านไปส่งยังขนส่งคุระบุรีเพื่อขึ้น รถทัวร์กลับกรุงเทพฯ
18.00 น เดินทางกลับกรุงเทพฯด้วยรถทัวร์วีไอพี 32-36 ที่นั่งของภูเก็ต เซ็นทรัลทัวร์ (จูนกะหญิงมีตั๋วแล้ว )

******************************************************************

12 มีนาคม 2550 กรุงเทพฯ
05.00 น ถึงกรุงเทพ
08.00 น. จูนถึงออฟฟิต หญิงอยู่บนมอเตอร์ไซค์
09.00 น. เจอกันใน Mail และ MSN กลับสู่โลกแห่งความเป็นจริง
ทำงานเก็บตังค์ เพื่อทริปหลวงพระบาง อิอิ...

******************************************************************
ของที่ต้องเตรียมไป
- ครีมกันแดด (อันนี้ขาดไม่ได้เลย)
- ผ้ายาง (หญิงมีแว้วว)
- ไฟฉาย (ไปหาก่อนนะ) <<< june เจอแล้ว 
- เชือก (เอาไว้ตากผ้า)
- ถุง(เอาไว้ใส่เสื้อผ้าเปียก)
- ยาแก้เมา
- ขนมของกิน
- ของใช้อื่นที่จำเป็น เช่น ยา
- เต้นท์ เดี๋ยวดูก่อนนะว่าเอาของเจ้าหน้าที่หรือเอาไปเอง
- กล้องถ่ายรูป
- หัวใจอันพองโตตตตตต 

 >>>Organized By JuneNeY<<<

 
<<Participant >>O.o°• เจ้าหงิญ •°o.O<<<
 

04 marzo

04-03-2007 ความรู้สึกว่างเปล่าในตอนนี้

         
              วันนี้อากาศร้อน ตื่นมาก็กังวลเรื่องหญิง เพื่อนรักคนนึง ที่จะเห็นบ่อยๆ ในสเปซนี้ อิอิ... มีเรื่องผิดใจกัน เล็กน้อย แต่ตอนนี้เหมือนเดิมแล้ว อยากบอกว่าอย่าคิดมากนะ ยังไงจูนก็ไม่หายไปไหน จริงๆ เหมือนที่หญิงบอกไงว่าใครจะหายไปไม่รู้ แต่เราสองจะไม่หายไปจากกัน
 
              เหมือนจะเบื่อๆ เหมือนกันนะ กว่าจะกินข้าวก็บ่ายสอง เตรียมของโน่นนี่ซักผ้าอีก เดี๋ยวไปทำงานแล้วไม่มีเวลาอีก ช่วงนี้งานยิ่งเยอะอยู่ด้วย เฮ้ออออออออ.... อยากดูนเรศวร อยากเที่ยว เบื่อๆๆๆๆๆ    
 
               เมื่อวานเพิ่งบอกแม่ว่าจะไปเที่ยว เฮ้อออออออ โดนบ่นอีกตามเคย บ่นว่าเที่ยวบ่อย ไปไกลๆ แต่ก็แค่บ่นๆๆ รู้ว่าเค้าห่วง แล้วก็ไปบอกป๊า ว่ามันไปเที่ยวอีกแล้ว อิอิ...แต่ป๊าเข้าใจ บอกว่า จูน มันเที่ยวคนละแบบกัยน้องเมย์ (น้องสาว) ป๊าบอกว่าจูนชอบเที่ยวแบบนี้ ลันล้า ดีใจ เป็นเพราะพาเค้าไปดูปลาที่จตุจักรแล้วเมาท์ๆ ให้เค้าฟังเยอะแน่ๆ เลย รักป๊าจัง อิอิ แต่ก็รักม๊าด้วยนะ
 
              อยากไปเที่ยวแล้วววววววววววววววววววว ถ่ายรูป คงมีความสุขเนอะ (หรือเปล่าหว่า) หรือว่าจะรู้สึกอย่างอื่น เฮ้อออออออออออออ... เศร้า   

    

03 marzo

03-03-2007 ไม่ใช่แค่คำว่าเพื่อน

            

                อีก 5 นาทีเที่ยงคืน แล้วก็จะเป็นวันหยุดอีก 3 วัน ความรู้สึกตอนนี้เหรอ บอกไม่ถูก แต่สบายใจดี อารมณ์คิดถึงเพื่อน คิดถึงเพื่อนเสเพลทุกคนเลย คิดถึงท่าพระจันทร์ คิดถึงธรรมศาตร์  เหมือนจะไม่ค่อยได้เจอกัน แต่อยากบอกว่ารักและคิดถึงเหมือนเดิม ยังไงเราก็ไม่เคยขาดการติดต่อกันอยู่แล้วใช่มั๊ยเพื่อน

 
               เมื่อตอนเย็นเจอเพื่อนเก่าสมัยมัธยมและป.ตรี เลยรู้สึกดี ไปกินข้าว กิน swensen คุยเรื่องราวมากมาย มันเหมือนกับความสุขในอดีตกลับมาอีกครั้ง คิดถึงตอนอยู่ มอ. ตอนอ่านหนังสือ ขี่มอไซค์เที่ยวกัน คิดถึงวันเก่าๆ จริงๆ แต่วันนี้ทุกคนต่างก็มีหน้าที่ของตัวเอง แต่สิ่งหนึ่งที่ยังคงอยู่ก้คือมิตรภาพ รอยยิ้มและความห่วงใยจากเพื่อน
 
ิ                ... ตอนนี้ได้รู้จักเพื่อนใหม่ ชื่อหญิง น่ารัก คอยห่วงใยและอยู่เคียงข้างยามที่เราท้อเสมอ จนตอนนี้ยังรู้สึกแปลกใจมาก ว่าทำไมเราถึงรักและผูกพันกับเพื่อนคนนี้ได้ขนาดนี้ ก็บอกไม่ถูกเหมือนกัน แต่รู้ว่ารู้สึกดีมาก และเป็นห่วงหญิง ไม่อยากให้หญิงเป็นทุกข์ หรือต้องร้องไห้อีกแล้ว เชื่อนะว่าจะอยู่ข้างๆ เป็นกำลังใจให้แบบนี้ตลอดไป
 
               ( อย่าลืมนะ เรามีนัดไป หลวงพระบาง เวียดนาม บาหลี ...และอีกมากมายที่เราจะเดินทางไปด้วยกัน ธันวานี้เจอกันนะเพื่อนรัก)
 
                ไม่ว่าจะเป็นเพื่อนเก่า หรือเพื่อนใหม่ ยังไงก็ยังเป็นเพื่อนของฉัน มิตรภาพและความรู้สึกดีๆ จะยังคงอยู่ต่อไป มันคงจะคิดถึงคำว่าเพื่อน มันยั่งยืนกว่าสิ่งอื่นจริงๆ รักเพื่อนจัง...
 
 
 . . . เ ร า ไ ม่ ไ ด้ เ ป็ น แ ค่ เ พื่ อ น . .
. . . แ ต่ เ ร า เ ป็ น ตั้ ง เ พื่ อ น ต่ า ง ห า ก . .



02 marzo

2-03-2007 เพื่อนจ๋าอย่าคิดมากไปเลยนะ

 

.......ฉันเชื่อว่าเมื่อมันยังไม่ถึงเวลาของฉัน
อะไรมันก็ไม่ลงตัวอย่างที่ฉันอยากให้เป็น
และเมื่อมันถึงเวลาของฉัน
ทุกสิ่งทุกอย่างจะมาหาฉันเอง
หน้าที่ของฉันคือ...ทำวันนี้ ตอนนี้ ให้ดีที่สุดเท่านั้นเอง...

         เย็นๆ วันศุกร์ ไม่รู้อารมณ์ไหน ทั้งๆ ที่งานเยอะมาก ยังอุตส่าห์มาเขียนสเปซ ขอซักนิดก็ยังดี วันนี้ยุ่งๆ ทำงานจนหัวจะระเบิด ประชุมอีก แต่วันนี้ดีใจจัง หัวหน้า สัมภาษณ์เด็กใหม่ ฮาๆๆ ดีมากจะได้มาช่วยทำงาน แต่หัวหน้าก็ยังไม่ปิ๊งอยู่ดี ขอให้ได้เร็วๆ เถอะ แว๊กกกกกก 5 โมงแล้วจะเลิกงานแล้ว วันนี้รถติดแน่ๆ พรุ่งนี้หยุด 3 วัน

         ช่วงนี้ฟังแต่เรื่องแย่ๆ ทำให้รู้สึกปลงกะชีวิต เมื่อวานเพื่อนรักคนนึง (เพื่อนตั้งแต่มัธยม,ป.ตรี,ป.โท เรียนที่เดียวกันหมดเลย อยู่ตรังเหมือนกัน) โทรมาหาบอกว่าเลิกกับแฟน เพื่อนคนนี้เปิดบริษัทที่ระยอง แล้วให้ผู้ชาย(แฟน) ไปดูแล สุดท้ายคนนั้นก็ไปมีคนอื่น พาผู้หญิงอื่นไปอยู่ที่นั่น ฟังแล้วสงสารเพื่อนจริงๆ คำตอบที่ได้รับกลับมาคืออะไรรู้มั๊ย..

           ผู้ชายคนนั้นไม่ยอมรับโทรศัพท์ แล้วยังตะโกนเข้ามาในสาย (เพื่อนโทรไปคุยกะน้องที่ออฟฟิต) ว่าจะไม่ทำบริษัทต่อแล้ว จะกลับบ้านแล้ว เจ็บแทนจริงๆ สงสารเพื่อน เพื่อนบอกว่า ตอนนี้ไม่ได้เสียดาย แต่เสียใจ ทำไมไม่อยู่ช่วยกันก่อน อย่างน้อยก็น่าจะเครียล์งานอะไรให้เสร็จก่อน ..เซ็งแทน พูดได้คำเดียวเลยว่าไม่มีความรับผิดชอบจริงๆ ทำไมต้องมีแต่เรื่องแย่ๆ มาเกิดกับคนที่เรารักด้วย ..

01 marzo

1-03-2007 เริ่มต้นเดือนมีนาคมแล้ว


       วันนี้งานก็ยุ่งเหมือน 2-3 วันที่ผ่านมา งานเยอะมาก จนต้องยกหูโทรศัพท์ออก (อันนี้หญิงรู้ดี) แต่ก็ยังไมีเวลาส่งเมล์คุยกะหญิง  วันนี้ขำเมล์หญิงเพราะว่าเมล์ที่หญิงส่งมาโดนแบนจาก Adminไอ้เราก็ว่าทำไมหญิงไม่ตอบเมล์ซักกะที (อิอิ.. คิดว่าอาถรรพ์ซะแล้ว น่ากลัวแหะ)
  
        ตกเย็นวันนี้ไปจ่ายตังค์ที่ central รอนานมากกกกกกกกกก เสร็จแล้วก็ไปกิน MK กัน สนุกดี นั่งขำ พนักงานเสริฟ เค้ามีกลยุทธ์ใหม่ในการปลุกพนักงานให้ตื่นตัว เค้าเปิดเพลง dance ดังลั่นร้านเลย แล้วก็พร้อมใจกันเต้นท่าน่ารักเชียว ทุกคนในร้านอึ้ง คนที่นั่งกินก็คงจะเขินเหมือนกัน แต่ดีนะที่เราสองคนนั่งในมุมมืด เราสองคนก็เลยถ่ายรูปซะเลย ฮาๆๆๆ ไว้เดี๋ยวเอามาลงให้ดูนะ  วันนี้สนุกมีความสุขจัง แม้งานจะเยอะมาก แต่รู้สึกดี บอกไม่ถูก มันเหมือนปลดปล่อยจริงๆ
 
        อาจเป็นเพราะ อ่าน comment หญิงเมื่อวานมั้ง แล้วก็ได้รับอะไรดีๆ หลายๆ อย่าง ทำให้รู้สึกว่าเราจะบ้า จะทุกข์ไปทำไม ชีวิตเราไม่ได้แย่หนิ ทำไมต้องเลือกที่จะทุกข์ด้วย จากวันนี้ไปเริ่มต้นเดือนใหม่แล้ว จูนจะรักตัวเองให้มาก อนาคตจะเป็นไงช่างมัน วันนี้คิดว่าทำดีที่สุดแล้ว ตอนนี้กำลังสนุกกับงาน ดีเหมือนกันมานเยอะ ทำให้ได้คิด แล้วก็จะโง่น้อยลง (อิอิ) ท้าทายดี ชอบๆๆ
 
                                                   
 
        แต่ว่าพรุ่งนี้มีประชุมอีกหนิ แง้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ งานก็ยังไม่เสร็จประชุมอีกและ