Perfil de Nuttakan-:- JuNe -:-FotosBlogListasMás Herramientas Ayuda

Blog


31 enero

31-01-2007 อ่อนแอชะมัด

             อ่าน comment เรื่องก่อนหน้านี้ รู้สึกผิด เสียใจ ขอโทษเพื่อนๆ ขอโทษพี่ผึ้งที่เป็นอย่างนี้
ขอโทษจริงๆ
 
Pls don't forget Friends is always here with you.  <-- ประโยคนี้เจ็บดีอ่ะพี่ผึ้ง รู้สึกแย่จัง
 
30 enero

30-01-2007 Don't so sad

   วันนี้มาถึงออฟฟิต 7 โมง ไม่เคยเป็นอย่างนี้มาก่อน
 มาด้วยสมองเบลอ ๆ เมื่อคืนนอนไม่หลับ ทำไมถึงเป็นแบบนี้
 ไม่อยากอ่อนแอ แค่หวังว่าซักว่านึงจะเข้มแข็งขึ้นได้อีกครั้ง   
 
               ทำงานไม่รู้เรื่อง คิดมาก เศร้า ฟุ้งซ่าน จะตาย สมาธิกลับมาซะทีสิ แค่นี้ทำไมเอาตัวไม่รอด                 
 
 
 
28 enero

28-01-2007 คิดถึงๆๆ

             วันนี้อากาศเย็นอีกแล้ว วันอาทิตย์ อยู่ห้อง นอน ซักผ้า ไม่ได้ไปไหนเลย เหอะๆๆๆ เหงาๆๆ อยากไปเที่ยว อยากกลับตรัง คิดถึงป๊ากะม๊าจัง พรุ่งนี้ วันที่ 29 วันเกิดป๊า อยากกลับๆ อยากไป Happy Birthday คิิดถึงอ่ะ เฮ้ยย... อากาศเย็นๆ อารมณ์เหงา ว่างจัด ไม่รู้จะทำไร เมื่อเช้าก็ตื่นเช้าออกไปซื้อล๊อตเตอร๊่ไม่มีเลขที่อยากได้ เลยไม่ได้ซื้อเลย เหอะๆๆ อยากรวยจัง ฟุ้งซ่านอีกแล้วเรา
             นี่ก็ใกล้จะหมดเดือนมกราแล้ว เดือนหน้าตรุษจีน เหอะๆๆ ดี ชอบ เป็นวันหยุด แต่ไม่รู้จะได้ไปเที่ยวหรือเปล่า รออยู่นะั (แหะๆๆ) แป๊บเดียวก็มีนา เมษา สงกรานต์อีกแล้ว โห ทำไมมันจะรีบให้เราแก่เร็วขนาดนี้เนี๊ยะ  วันนี้เอารูปครอบครัวมาให้ดูดีกว่า เพิ่งถ่ายเมื่ออาทิตย์ที่แล้วเองมั้ง ตอนป๊ากะม๊ามา กทม. เหอะๆๆ ฮาดี  
 
คิดถึงใครบางคนจัง ก๊ากกกกกกกกกกกกกก
 
 
26 enero

26-01-2007 เซ็ง : โดนภาษีย้อนหลัง

        แง้ๆๆ วันนี้เกิดอาการเซ็ง รู้สึกว่าจะโดนภาษีย้อนหลังเป็นหมื่น เนื่องจากเปลี่ยนงานปีที่แล้ว 2 ที่ เซ็งเลย โห.. จะเอาตังค์ไปเที่ยว ทำไมต้องมาเสียภาษีด้วยหนื แล้วเดือนมกรานี้ก็โดยหักภาษี ไปเกือบ 2000 ประกันสังคมอีก 750 กองทุนอีก แง้ ๆๆ เหลือเงินเดือนเท่าไหร่กันเนี๊ยะ เศร้าใจจริงๆ
 
แล้วเราจะได้ไปเที่ยวมั๊ยเนี๊ยะ  อยากไปหมู่เกาะสุรินทร์อีก อยากไปๆ จริงๆนะ รอยู่นะ งืมๆๆ
25 enero

25-01-2007

            วันนี้เหมือนจะสบายใจ มาทำงานเช้ามาก ถึงออฟฟิต 7.20 เร็วดี ทำงานๆๆ วันนี้ก็สบายใจดี แต่ช่วงใกล้ๆ เที่ยงมีทะเลาะกับหัวหน้าของทีมที่ดูระบบ Unix เหอะๆๆ มาว่าเราเขียน Script ผิด จะผิดได้ไงหว่า เขียนมาตั้ง 5 ปี ไม่อยากจะเถียง พอบอกว่าในหนังสือก็อ้างอย่างนี้ ถูก เค้าก็มีหน้ามาว่าเราอีกว่าในหนังสืออาจจะพิมพืผิด กำ เซ็งไปเลย จนไม่อยากคุย ต้องให้หัวหน้าคุยแทน ช่างมันเหอะ ไม่สนอยู่แล้ว
            วันนี้เงินเดือนออกอีกเหมือนกัน เหมือนมันน่าจะหมดเร็วยังไงไม่รู้ มีลางสังหรณ์แปลกๆ เหมือนจะต้องให้ใครไป เหอะๆๆ หรือเปล่าหว่า จะเอาของเราไปจริงหรือเปล่า หรือว่าเค้าต้องการให้เราอด จะได้ผอมๆ เฮ้ยยย... ฟุ้งซ่าน เป็นบ้าไปแล้ว จะเก็บเงินได้มั๊ยเนี๊ยะ
          
            ตะกี้นั่งฟังเพลงอยู่ เพื่อนส่ง Link มาให้เพราะดี  แต่เคยได้ยินเพลงนี้มาจาก Space ของหญิง (เจ้าหงิญ) ชอบๆ แต่ไม่รู้ว่าชื่อเพลงอะไรเพราะดี ฟังแล้วสบายๆ ดี เนื้อหาก็โอเค
 
 พื้นที่เล็กๆ
ศิลปิน : บอย ตรัย ภูมิรัตน
 
จะต้องถอนใจ อีกสักเท่าไร
โลกแห่งความเป็นจริง ไม่เคยเป็นอย่างใจ
วันและคืนเปลี่ยนหมุน ให้เราวิ่งตามเรื่อยไป
โตแล้ว ทุกอย่างเปลี่ยนไป
การเป็นผู้ใหญ่ มันไม่ง่ายเลย
มันไม่คุ้นไม่เคย ยิ่งคิดยิ่งเหนื่อยใจ
ไม่มีเวลาเหลือ ไว้ฟังไว้คิดถึงใคร
โตแล้ว ต้องทำอย่างไร
เมื่อนาฬิกาในชีวิตหมุนเร็วกว่าใจ
จนตัวเราเองอาจหล่นหาย
เมื่อเด็กคนหนึ่งที่อยู่ในใจ เขาไปไหน
.........................
..........................
โลกแห่งความจริง มันจะดีหรือร้าย
เก็บความเป็นเด็กในหัวใจ จะอยู่กับฉันตลอดไป
(ขอพื้นที่เล็กๆ ขอพื้นที่เล็กๆ ขอพื้นที่เล็กๆ ให้ใจยังเป็นเด็ก)
อยู่กับฉันตลอด ไม่ให้ใครแย่งไป
(ขอพื้นที่เล็กๆ ขอพื้นที่เล็กๆ ขอพื้นที่เล็กๆ ให้ใจยังเป็นเด็ก)
 
เฮ้ยยยยยยยยย... อยากกลับไปเป็นเด็ก จะได้ไม่ต้องคิด ไม่ต้องรับผิดชอบอะไร มันคงจะดีเนอะ
24 enero

24-01-2007 หายดีแล้ว

        เมื่อวานลาป่วย นอนอยู่ห้อง วันนี้เลยมาทำงานเช้าอีกตามเคย เดี๋ยวพรุ่งนี้เงินเดือนก็ออกแล้ว ดีจายยยยยยยย เหอะๆๆ อยากได้เงินเดือนเยอะๆ จัง อยากรวย อยากถูกล๊อตตารี่ จะได้ไปเที่ยว ฮาๆๆ บ้าไปแล้วเรา ตอนนี้เหมือนจะยังปวดๆ หัวอยู่เลย แหะๆๆ อยากนอนอีก แต่ขืนนอน มีหวังโดนไล่ออกแน่ๆ
 
        เพ้อเจ้อ ฝันไปวันๆ ก็ยังดีเนอะ อย่างน้อยก็มีความสุข ณ ช่วงเวลานั้น วันนึงมันคงมีซักฝันสิเนอะ ที่จะเป็นจริง
 
                              " ความฝันไม่เคยรอใคร อย่าปล่อยให้เวลาของเราหมดไป...
                                           Free your mind, free your soul  "
22 enero

22-01-2007 เปื่อย ซึม ไม่สบาย

       เมื่อคืนนอนไม่ค่อยหลับ เช้าวันจันทร์นี้เลยตื่นเร็วเป็นพิเศษ ตื่นมาไม่สบาย เจ็บคอ มึน เหอะๆๆๆ แต่ก็ยังมาทำงานได้ สบายมาก แต่ตอนนี้เหมือนจะตายยย อยากนอนเหลือเกิน ฝนก็ตกอีกต่างหาก บรรยากาศน่านอนจริงๆ
 
       ไม่ชอบเลยเวลาไม่สบาย ไม่ชอบเลยเวลาปวดหัว เหมือนอ่อนแอ เศร้าๆ ยังไงไม่รู้
 
                    ปวดหัว เจ็บคอ เศร้า เหงา ซึม จะตายยยยยยยยยย
20 enero

20-01-2007

              เสาร์นี้ ตื่นเร็ว ทั้งๆ ที่เมื่อคืนนอนดึก เร็วดีเนอะ แป๊บเดียววันเสาร์อีกแล้ว ดีนะที่วันนี้ไปตีแบดกะเพื่อนๆ ไม่งั้นคงไม่รู้จะทำอะไร นับวันยิ่งไร้สาระ เมื่อกี้อ่าน comment ที่เอกเมนท์ไว้ เราไม่ได้ว่างงานหรอก งานเราก็เยอะเหมือนแกแหละ แต่การมาเขียน space เขียนระบายๆๆ อะไรลงไป เราว่ามันแป๊บเดียวเอง  ถ้าอารมณ์ตอนนั้นมันคิดเรื่องอะไร มันก็สามารถเขียนลงไปได้เลย
 
              ตื่นมาวันนี้คิดอะไรได้หลายอย่าง คิดถึงตัวเอง คิดว่าคุณค่าของตัวเราอยู่ที่ไหน มีใครเห็นคุณค่าของเราบ้างหรือเปล่า อยากรู้จริงๆ เหมือนบางทีที่อยากถึงรู้สถานภาพตัวเองว่าที่เป็นอยู่ การกระทำที่ทำอยู่เป็นคืออะไร บางทีนะการที่เราได้รู้สถานะตัวเอง บางทีเราก็คงจะทำอะไรต่อไปได้มากขึ้น ว่าเราควรจะเดินต่อไป หรือเลือกที่จะหยุดตอนนี้ ..........
 
บ่นไปงั้นแหละ สุดท้ายกำลังใจก็ต้องมาจากตัวของเราเอง ......
19 enero

19-01-2007 โอกาสที่ดีที่สุด

          -:- วันนี้รู้สึกว่าตั้งใจทำงานเป็นพิเศษ มาถึงออฟฟิตตั้งแต่ 7.30 เช้ามากๆ เมื่อเทียบกะเมื่อก่อนตอนอยุ่สีลม เพราะอะไรหนะเหรอ ตื่นเช้ามั้ง นอนเร็วขึ้น ไม่ต้องอ่านหนังสือ ทำรายงาน เหมือนสมัยเรียนป.โท เวลาว่างมากขึ้น ฮาๆๆ ฟุ้งซ่านมากขึ้นด้วย ช่วงนี้งานที่ต้องรับผิดชอบเยอะดีนะ ก็ดีนะ มีงานให้ทำ ดีกว่าไม่มีอะไรให้ทำ นั่งเฉยๆ ว่างๆ จิตใจก็ฟุ้งซ่านป่าวๆ จะว่าไปแล้ว งานที่ทำอยู่เหมาะกับตัวเราหรือเปล่า เรายังไม่รู้เลย อะไรคือคำตอบ ว่าอะไรเหมาะสมที่สุด มันก็ตอบไม่ได้ มันก็ต้องลองผิดลองถูกไปเรื่อย แต่ตอนนี้กับงานที่ทำอยู่ก็มีความสุขดีนะ -:-
 
          เมื่อเร็วๆ มานี้ มีเพื่อนพูดว่า เค้าเชื่อว่าโอกาสมีอยู่เสมอ อืมม .. จริงเหรอ มันก็ทำให้เราได้คิดเหมือนกันว่า มันจริงหรือเปล่า มันก็อาจจะจริงนะ แล้วโอกาสที่ดีที่สุดมันอยู่ที่ไหนหละ บางคนมีโอกาสดีๆ มากมายในชีวิต แต่ไม่หยิบฉวยปล่อยให้ผ่านไป ครั้งแล้วครั้งเล่า เพียงเพื่อ........ ที่จะค้นหาโอกาสที่ดีที่สุด บางครั้งเราอาจจะต้องกลายเป็นผู้ที่สูญเสียเพราะเวลาก็จะหมดไปโดยที่เรายังไม่ได้ทำอะไรซักอย่างเลย จริงมั๊ย
 
          สุดท้ายแล้ว เราว่า -:- โอกาสที่ดีที่สุด มันก็อยู่ที่.... ตัวของเรา -:- เองนั่นแหละ อืมมม ... บางทีนะ การที่เราพยายามแล้วล้มเหลว อย่างน้อยมันก็คือการเรียนรู้ มันก็ยังดีซะกว่าทีเราจะล้มเหลวดดนที่เรายังไม่ได้พยายามเลย สู้ๆ แล้วกัน อย่างน้อยก็สู้เพื่อตัวเอง เชื่อว่าวันนึง โอกาสที่ดีที่สุดจะเป็นของเรา ฮาๆๆ .. พิมพ์เสร็จรู้สึกโล่งๆ พิกล เพื่อนๆ Saplay ไม่ต้องเป็นห่วง กืมด้วยนะ เราไม่เป็นไร สบายดี ไม่ได้เบลอ เราก็เป็นของเราแบบนี้แหละ พรุ่งนี้ไปตีแบดแล้วเจอกันนะเพื่อนๆ ที่รัก
 
-:-#-@- อยากไปเที่ยวจังเลย เฮ้ยยยยยยย... วันนี้เพื่อนสมัยมัธยมนัดกันไปร้องคาราโอเกะหนิ งานนี้นัดกันก่อนนุช จะกลับไปอังกฤษ คงอีกนานกว่าจะกลับมาเมืองไทยอีก ว่าไปแล้วเราก็รู้จักกะนุชมา ก็ 15 ปีแล้วนะ เหอะๆๆ ยื่งนับ ยิ่งรู้สึกว่าเรานี่แก่ลงไปเยอะจริงๆ แต่เพื่อนคนนี้เก่งนะ ได้ที่ 1 ของห้องเลยก็เป็นที่ 1 ของโรงเรียนชั้นนั้นด้วย เอ็นท์ติดไปตั้งแต่ม. 5 ตอนนี้ก็ต่อด๊อกเตอร์อยู่ที่อังกฤษ อยากเรียนมั้งจังแต่ขี้เกียจแล้ว เหอะๆๆ ใครก็ได้มาช่วยขุดเอาความขี้เกียจออกจากตัวหน่อยสิ -:-#-@-
 
 
18 enero

18-1-2550

          วันนี้เหมือนงานจะยุ่ง จิตใจวุ่นวายสับสนผิดปกติ เป็นไรหว่า เบื่อๆ ยังไงพิกลไม่รู้ เมื่อกี้ได้ใบผ่านโปรมาแล้ว อืมม แป๊บเดียวอยู่ที่นี่เกือบจะ 5 เดือนแล้ว ไม่รู้จะทำที่นี่นานซักกี่ปี แล้วสุดท้ายชีวิตจะเป็นยังไง จะดำเนินไปทางไหน วันนี้จะทำอะไรให้ได้มากกว่าที่เป็นอยู่ จะทำไงให้มีตังค์เยอะๆ เอาไว้ไปเที่ยว และ อยู่อย่างสบายๆ ป๊าม๊าสบาย โอ๊ยยย .. ฟุ้งซ่านแล้วเนี๊ยะ แย่ๆๆ
 
          แต่ทั้งหมดมันก็คือความฝัน หรือว่าเป็นความเพ้อฝันก็ไม่รู้ แต่มันต้องทำได้ดิ สมองก็มีความรู้ก็มี ถ้าเอาตัวไม่รอด ก็ไม่รู้จะว่าไงแล้ว ป๊าม๊าคงเสียใจตายเลย เลี้ยงมาจนโตขนาดนี้ เหอะๆๆ คิดแล้วก็เซ็ง ช่วงนี้ก็ไม่ค่อยได้เจอเพื่อนๆ เลย เป็นอาทิตย์กว่าๆ เห็นจะได้ คิดถึงทุกคนนะ วันนี้วันเกิด กิม
 
          ขอให้เพื่อนรักมีความสุขมากๆนะ สมหวังในทุกสิ่งที่หวังไว้ แล้วที่สำคัญก็ขอให้เป็นเพื่อนที่น่ารักของเราตลอดไปนะจ๊ะ อยากบอกว่ารักนะ จุ๊บๆ (ฮาๆๆๆ หวานมั๊ย) ได้ข่าวว่าพรุ่งนี้จะนัดกันดูหนังอีกเหรอ ใครชวนอ่ะ เจ๊ผึ้งเหรอ เหอะๆๆ งานนี้ไปไม่ได้ ขอบายแล้วกันนะเพื่อนๆ
 
          เบื่อ เหงา คิดถึงเพื่อนๆ จังเลย
 
16 enero

-:- เพ้อเจ้อ -:-

        ก่อนอื่นขอขอบคุณคุณครูก่อนเลย เนื่องจากวันนี้เป็นวันครู ขอบคุณที่ช่วยสอนช่วยนำความรู้มายัดใส่สมองอันน้อยนิด (นิดจริงๆ) รู้สึกเหมือนยิ่งแก่ยิ่งโง่ วันนี้มาทำงานครึ่งวัน บ่ายนี้ก็ลากิจอีก พรุ่งนี้ก็ลาพักร้อน อะไรมันช่างสบายเช่นนี้ จะโดนไล่ออกมั๊ยเนี๊ยะ เพิ่งผ่านโปรมาได้แค่ 15 วันเอง เอาเหอะ ถือว่าเวลางานเราตั้งใจทำงานดีที่สุดแล้ว (หรือป่าวหว่า) แค่เรามีความรับผิดชอบกับหน้าที่ที่เราได้รับมอบหมายให้ดีที่สุดก็เพียงพอแล้ว ไม่อยากเป็นผู้ใหญ่เลย ไม่อยากเป็น senior อยากเป็นเด็ก เป็นน้อง เฮ้ยยย... ตอนนี้เวลาทำงานพลาด หรือน้องทำงานพลาด คนที่โดนก็คือเรา แต่มันก็แน่หละ รับเงินเดือนเค้ามาแล้วหนิ เค้าก็ต้องคาดหวังกับเราเป็นธรรมดา

         คำว่า "คาดหวัง" คำนี้เลิกคิดไปนานแล้ว เพราะคาดหวังอะไรมักไม่เป็นไปตามที่หวังไว้ สุดท้ายก็เจ็บก็เสียใจป่าวๆ แต่กับการทำงานนี่ไม่ใช่ บริษัทเค้าคาดหวังกับเรา เราทำไม่ได้ เค้าก็ให้เราออก แต่ทำไมเราถึงคาดหวังกับคนอื่น คนรอบข้างไม่ได้ แต่เราไม่สมหวัง เราจะทำยังไงดี ถึงไม่ให้ทุกข์ ไม่เจ็บ

        เมื่อวานน้องหวาน เมล์มา เหมือนน้องเค้าท้อ เค้าปลงกับชีวิตมาก แล้วน้องเค้าก็พูดมาคำนึงว่า

"หวานจะทำวันนี้ให้ดีที่สุดคะพี่ ไม่ว่าอะไรจะเป็นยังไง เราเลือกได้ที่จะ "ทุกข์" หรือ "ไม่ทุกข์" กับมันก็ได้ใช่มั๊ยคะพี่ หวานเลือกที่จะไม่ทุกข์กับสิ่งที่มาทำลายความรู้สึกเราคะพี่(จากที่เป็นอยู่นาน)"

      ที่น้องพูดมันก็ถูกเนอะ ความสุข มีอยู่รอบตัวมันอยู่ที่เราจะหยิบอันนี้มาก็เท่านั้นเอง เฮ้ยยย.. บ่นมาเยอะ เหนื่อย ... นับวันยิ่งบ่นมาก สงสัยจะแก่แล้วจริงๆ เมื่อคืนเพื่อนไปเลี้ยงวันเกิดกัน ได้ข่าวว่าเอกโดนแป๋วต่อยจากปากแตกเหรอ ฮาๆๆ สมน้ำหน้า เห็นมั๊ยหละไม่รอชั้น แกเจ็บเลย ฮาๆๆ คิดถึงเพื่อนๆ นะ ไม่ได้เจอกันตั้งหลายวัน ล่าสุดรู้สึกว่าจะเจอกันที่สนามแบด แล้วก็ร้านกินลม ใช่ป่าวววว

15 enero

ชีวิตไร้สาระ(หรือป่าวเนี๊ยะ)

              ผ่านเดือนแรกของปีมา 15 วันแล้ว เราได้ทำอะไรไปบ้างแล้วหว่าา แหะๆๆ ไม่ค่อยได้ทำอะไรเลย ทั้งๆ ที่ตั้งใจว่าปีใหม่ จะตั้งใจทำงาน ขี้เกียจให้น้อยลงแล้วช่วงนี้ก็ยุ่งๆ เหนื่อย ๆ มากๆ ก็อากู๋ เสีย แล้วเราก็ต้องไปวัดทุกวัน วัดก็อยู่ไกลซะด้วย เย็นนี้ก็ต้องไปอีก กว่าจะกลับถึงห้อง ก็ดึกไม่ใช่เล่น แต่ดีนะ ที่ป๊ากะม๊า มาอยู่ด้วย ดีๆๆ มีคนทำกับข้าวให้กิน

             ช่วงนี้สมองเบลอๆ เหมือนวันๆ ทำตัวไม่มีสาระเลย ทำไมคิดแบบนี้ก็ไม่รู้ เฮ้ยยยย... บ้าไปแล้ว ฮาๆๆ เหมือนไม่ใช่นักศึกษาปริญญาโท เลย แต่เหมือนเด็ก ม.5 มีคนบอกมาอย่างงั้น แต่เราว่า ม. 5 น่าจะมากไป เอาซักม. 3 กำลังดี ว่าแล้วก็อยากไปเที่ยวอีกอ่ะ เหอะๆๆ อยากไปจริงๆ นะเนี๊ยะ อยากไปหมู่เกาะสุรินทร์อีกหง่ะ เย็นนี้เพื่อนๆ แก้งค์เสเพลก็นัดเลี้ยงวันเกิด กิมกับเบริ์ด งานนี้ก็ไม่ได้ไปอีก ขอโทษเพื่อนๆด้วยหละกัน ไว้ค่อยเจอกันงานต่อไปนะ ก็ขอให้พวกแกร้องเกะกันให้สนุกนะ กิน ร้อง เผื่อด้วย แล้วที่สำคัญมีความสุขมากๆ นะจ๊ะเพื่อนร๊ากกกกกกกกกก รักกิมกะเบริ์ดและเพื่อนทุกคนนะ

12 enero

อย่ากังวลกับสิ่งที่ยังมาไม่ถึง

อย่ากังวลกับสิ่งที่ยังมาไม่ถึง

.~.~.~.~.  ใครหลายคนชอบคิดไปไกลในสิ่งที่ยังมาไม่ถึง... สิ่งที่ยังไม่เกิด  .~.~.~.~. 
ความคิดนี่แหละ ที่บั่นทอนพละกำลังส่วนหนึ่งของความสุข
ที่ควรจะเกิด ควรจะมี ให้ลดน้อยลงไป
บางขณะ เราน่าจะทำชีวิตให้ดีกว่านั้นได้ง่ายๆ
แต่เพราะความคิด ความกังวล ทำให้สิ่งที่น่าจะง่าย กลายเป็นสิ่งยุ่งยาก
ถ้าความคิดบางอย่าง ยิ่งคิด ยิ่งเศร้า
ยิ่งทำให้กังวล ยิ่งไม่มีความสุข
ยิ่งหวาดกลัววันข้างหน้า ก็อย่าไปคิดมันเลย
 
 
แค่ทำวันนี้ให้มีความสุข
ทำให้ดีที่สุดกับเวลานี้ที่มีโอกาสนี้...
บางทีใครจะรู้ว่าอะไรๆ ที่ไปกังวลนั้น อาจจะมาไม่ถึงก็ได้...
 
 
ชีวิตอาจไม่ยาวนานถึงขนาดนั้น
ไม่มีใครรู้ว่าพรุ่งนี้ จะตื่นหรือเปล่า
อย่ากังวลกับอะไรที่ยังมาไม่ถึง...
มองวันนี้ ทำวันนี้ มีความสุขกับทุกวินาทีนี้..... ที่ยังหายใจอยู่ดีกว่า
 
เวลามีพอเสมอสำหรับความสุข
ความทุกข์สร้างสิ่งมหัศจรรย์
ชีวิตที่พบความทุกข์ เป็นชีวิตที่แท้...
ไม่มีความทุกข์ก็ไม่มีการเติบโต
ความทุกข์เป็นพลังขับเคลื่อนให้หลายอย่างเกิด
ไม่มีใครไม่มีความทุกข์ เพราะนั่นคือการเป็นชีวิต
ความทุกข์สอนให้แต่ละคนเข้มแข็งในแง่มุมต่างๆ
ถ้าความทุกข์ไม่เข้ามาหา ก็จะไม่รู้ว่าความสุขที่แท้เป็นอย่างไร
ไม่มีความทุกข์ ก็ไม่รู้จักความสุข......
เพราะความทุกข์พิสูจน์ความเป็นคนอ่อนแอ หรือเข้มแข็ง
ความทุกข์เป็นสิ่งท้าทายความสามารถ.....
ต่างจากความสุข ที่ทำให้อ่อนแอ มองโลกง่ายๆ แคบๆ
ความสุขเหมือนฝนพรำสาย อ่อนโยน งดงาม บางเบา แต่ว่างเปล่า
ไม่มีการเรียนรู้ใดในความสุข.......
เมื่อใดที่มีความทุกข์ ควรยิ้มรับและคิดว่าโชคดีที่ได้เจอความทุกข์
ได้เรียนรู้การแก้ปัญหา ได้สงบ ได้สติ ได้ความนิ่ง
ได้รู้จักโลก รู้จักตัวเองรู้จักการเติบโตทุกๆ ก้าว
ให้กำลังใจตัวเองมากๆ บอกตัวเองว่าโชคดีที่วันนี้มีความทุกข์
เพราะเมื่อผ่านความทุกข์ ความสุขก็จะรออยู่เบื้องหน้า...
จงใช้ความทุกข์สร้างสิ่งมหัศจรรย์ให้กับชีวิต
มีคนมากมายที่กังวลกับอนาคต
แต่เขายังไม่เคยมองปัจจุบันเลยว่าทำอะไรอยู่
...และเมื่อตัวคนเดียวกำลังใจจากตัวเองนี่แหละ ที่จะทำให้เรามีแรงเดินต่อไป
เป็นเรื่องยากที่จะทำได้ แต่ถ้าทำได้คุณจะพบความสุขแบบที่ไม่ต้องพึ่งพาใครเลย...
 
 
เพื่อน Forword มาให้อ่านแล้วก็โดนดี เห็นด้วยหลายอย่างเลย
 
ตอนนี้สบายใจอย่างบอกไม่ถูก ได้ทำอะไร ได้พูดอะไร ในสิ่งที่อยากทำ สู้ๆ ทำวันนี้ให้ดีที่สุด อนาคตจะเป็นยังไงก็จะไม่เสียใจ .....
 

 
10 enero

ท้อแท้ อ่อนแอ

 

วันที่อ่อนแอ

วันนี้เมล์ โต้กันไปมา 4 คน มีพี่ฟ้า พี่ครีม น้องหวาน แล้วก็เราเอง ได้คำพูด โดนๆ ทำให้เก็บมาคิด

เจ๊ฟ้า บอกมาว่า

" จะสุข จะทุกข์ มันอยู่ที่ใจเรานะน้องเอ๋ย

ไม่เป็นไรนะ สู้สู้ ปัญหาทุกปัญหามีทางออก

อยู่ที่ว่าเมื่อไหร่ เราจะหาทางออกเจอเนอะ "

อยากร้องไห้ แต่ต้องอดทนให้มากกว่านี้

ถ้ามีน้ำตาให้อดทนและเสียใจกับสิ่งที่เกิดขึ้นและก็ก้าวต่อไป มีคนเดียวที่อยู่กับเราไปตลอดชีวิตคือตัวเราเอง